Eternity is some sort of Hell

Ιουνίου 11, 2008 στο 12:51 μμ | Αναρτήθηκε στις Thoughts and thinkin' | 6 Σχόλια
Ετικέτες: ,

Το βράδυ δεν κοιμήθηκα.
Βασικά ούτως ή άλλως δε θα κοιμόμουν το μισό βράδυ, είχε τον 3ο τελικό του NBA. Νίκησαν οι Lakers,αν σας ενδιαφέρει (η σειρά πήγε στο 2-1).

Είναι κάποιες νύχτες που το μυαλό παίζει άσχημα και συνάμα όμορφα παιχνίδια. Δε σου επιτρέπει να κοιμηθείς (ακόμη κι αν έσκαβες όλη μέρα), αλλά σε παγιδεύει στο να γυρίζεις πλευρό κάθε 5 λεπτά ενώ αναλογίζεσαι πράγματα τόσο μα τόσο περίεργα…

Το βράδυ λοιπόν, με τη συντροφιά της ασυνήθιστης ψυχρούλας, σκεφτόμουν πως θα ήταν να ήμουν αθάνατος, αιώνιος δηλαδή. Να συνεχίσω να ζω χωρίς τέρμα. Χωρίς να γερνώ βέβαια.

Θα είχε καλά, σαφώς. Θα μπορούσα να αποκτήσω γνώση, άπειρη γνώση σε κάθε τομέα.
Να ικανοποιήσω την περιέργιά μου για τα μελλούμενα.
Να γνωρίσω ανθρώπους από διαφορετικές εποχές.
Να διορθώσω τα λάθη μου.
Να αποκτήσω δύναμη.
Να γίνω τέλειος.

Παρόλ’ αυτά, συνεχίζοντας το συλλογισμό μου, ποτέ μου δε θα ήμουν χαρούμενος. Θα έβλεπα τους αγαπημένους μου να γερνούν, να φεύγουν από δίπλα μου, χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι. Οι άνθρωποι θα με μισούσαν, πάντα όλοι μισούνε το διαφορετικό, ίσως με κυνηγούσαν κιόλας. Πάντα θα ήμουν μόνος ανάμεσα σε άτομα διαφορετικών κόσμων, χωρίς κανένα, γιατί κανείς δε θα μπορούσε να καταλάβει πως είναι να είσαι εγώ.
Η πλήξη της αιωνιότητας θα γέμιζε το κεφάλι μου. Η έλλειψη στόχου ή του ενδιαφέροντος της αναμονής θα οδηγούσε σε ασυναίσθητες επιβλαβείς πράξεις. Παράνοια στην τελική. Και το χαμόγελο της αναισθησίας, που δε σβήνει ούτε στον πόνο…

Κάποια στιγμή, ζήλεια. Φθόνος σε προχωρημένο στάδιο. Για αυτούς που τα καταφέρνουν, για αυτούς που είναι χαρούμενοι, για όσους έχουν τέλος.

Και θα έβλεπα τον κύκλο της ζωής. Παγιδευμένος στην περιφέρειά του, όμοια με συμπαντικό χρονικό βρόγχο, θα προσπαθούσα απεγνωσμένα να σπάσω την τελειότητά του και να τον ανοίξω.
Με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη κι αν αυτό περιλάμβανε το δικό μου αφανισμό.

Θα περίμενα, πάντα θα περίμενα. Κάτι διαφορετικό. Μα και να ερχόταν, θα το είχα ήδη ζήσει, θα διαλυόταν στα χέρια μου και θα έφευγε όμοια με το γλίστριμα της στεγνής άμμου πάνω στο δέρμα.

Μόνο από κάτι δε θα είχα εμπειρία, ένα γεγονός πρωτόγνωρο, γοητευτικό για μένα.
Το θάνατο.
Αναζητώντας μια στάλα καινοτομίας στη ζωντανή κόλαση της αιωνιότητας…

Crossfade – Colors

Υ.Γ.: 1) Μόλις τέλειωσα μια σοκολάτα ΙΟΝ και ένα χυμό 500ml με γεύση βερίκοκο.
2) Το μεσημέρι θα κοιμηθώ τουλάχιστον 3ωρο…

Advertisements

6 Σχόλια »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. Πολλά βράδια ούτε εγώ μπορώ να κοιμηθώ… Είτε γιατί σκέφτομαι διάφορα γεγονότα, είτε γιατί είμαι στεναχωρημένη ή χαρούμενη, είτε έχω πιει καφε μερικές ώρες νωρίτερα! Γιατί με πιάνει ο καφές και μετά δεν έχω ύπνο!Συνήθως όταν μου συμβαίνει αυτό,(να μην κοιμάμαι), στριφογυρνάω σε όλο το κρεβάτι και σκέφτομαι.. Μην γελάσετε αλλά αγκαλιάζω ένα λούτρινο σκυλάκι που έχω…Δεν μπορώ χωρίς αυτό παρόλο που έχω φτάσει σε μια ηλικία που θα’πρεπε να το έχω ξεπεράσει πλέον… Τέλος πάντων, ποτέ δεν έχω σκεφτεί για την αιωνιότητα. Συνήθως οι σκέψεις μου είναι συναισθηματικού χαρακτήρα… Όσο για την αιωνιότητα, δεν θα ήθελα να ήμουν αθάνατη και να βλέπω τους πάντες να γερνάνε. Θα’θελα βέβαια η ζωή μου να διαρκούσε καμιά σαρανταρια χρόνια παραπάνω, να περνούσα τα εκατό! Αυτό είναι το όνειρό μου! Το αν θα καταφέρω ποτέ να φτάσω ως εκεί, κανείς δεν το ξέρει! Ελπίζω να έχουν βγει φάρμακα μακροζωίας μέχρι τότε!χαχα! Συμφωνώ μαζί σου στο ότι θα ήταν μια κόλαση η αιωνιότητα…
    Τα λέμε!!!

  2. ego pali re paidia den ksero ti exo pathei ton telefteo kairo ala den boro me tpt na kimitho ta vradia.isos na einai afto pou leei i kiki kai o dimos.skeftomai kai ego diafora pragmata pou me provlimatizoun genika i eimai poli xaroumenos gia kati kalo pou mou etixe i kai to antitheto.ton telefteo kairo mou simvainoun diafora apo kathe apopsi opote ta vradia exo polla pragmata na skefto.loutrino arkoudaki fisika den agaliazo ala de tha me xalouse kiolas.gia tin aioniotita den skeftika ala paremeina se pio kontina themata pou aforoun to kontino mou mellon kai nomizo einai kalitera na skeftomaste afta gia na kseroume pou kinoumaste kai ti kanoume.kai na skeftomaste gia aioniotita de tha mas vgalei pouthena.omos athanatos tha ithela na imoun sigoura.plaka tha eixe.na eimai gia mia zoi neos kai na exo ebeiries stin idia ilikia se polles epoxes.pantos elpizo aftoi oi provlimatismoi kai oi vradinoi sillogismoi na min iparxoun tou xronou alios tin patisame asxima.o dimos kai i kiki katalavainoun ti enoo.afta gia tin ora.agapouli maresan oi skepseis sou.kitso to idio.bb…

  3. Και εγώ δεν κοιμάμαι τα βράδια … αλλά είναι λίγο σπαστικο την άλλη μέρα να γράφεις και να χασμουριέσαι …. Οσο για την αιωνιότητα ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ … θα ήθελα να ζω πιο πριν ( γύρω στα 70’s – 90’s ) μόνο και μόνο επειδή τότε υπήρχαν μερικά από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα ( έκαστος με τα κολλήματα του ) αλλα με την απογοήτευση που νιώθω για τις τωρινές μας κατάντιες όχι μόνο φοβάμαι να ζήσω το αύριο αλλα και να το φανταστώ …

  4. Απ’ τα καλύτερά σου ποστ ever! Ισως το δεύτερο ή τρίτο αγαπημένο μου. Εγώ γενικά λατρεύω τις νύχτες και πολλές πολλές φορές μένω ξύπνια επίτηδες, γιατί οι νύχτες είναι τόσο όμορφες! Μονάχα που τώρα τελευταία είμαι τόσο πτώμα, μα τόσο πτώμα, που νυστάζω από τις δέκα…Κοιμάμαι και μεσημέρια και κάτι δεκάωρα σύνολο τη μέρα…η ξαδεροφούλα μου που είναι…μισό χρονών (!) πιο λίγο κοιμάται! Α ρε διακοπέεεεεεεες! Στο θέμα μας, το έχω σκεφτεί και συζητήσει κάποιες φορές, και το θέμα της αιωνιότητας, και αυτό της γήρανσης, και κατέληξα ότι η αιωνιότητα είναι ΧΑΛΙΑ, πιο χάλια δε γίνεται. Και δες πως το σκέφτομαι: Θα καθόμουν σε μια καρέκλα και θα ήξερα ότι θα ζω αιώνια. Θα είχα μπροστά μου μια βιβλιοθήκη, θα ήξερα πως στο τρίτο ράφι βρίσκεται ένα βιβλίο που θα ήθελα να διαβάσω, αλλά ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΑ ΠΟΤΕ. Γιατί, εφόσον θα ζούσα για πάντα, θα άφηνα για μετά, και μετά για πιο μετά, δε θα με κυνηγούσε κανείς, και…δε θα κυνηγούσα και εγώ τίποτα. Θα ήθελα να δω ένα φίλο; Ίσως και να μην τον έβλεπα ΠΟΤΕ, γιατί θα ήξερα πως δε χρειάζεται να βιάζομαι, ο χρόνος είναι αιώνιος. Δεν ξέρω αν τα γράφω καλά, αλλά για μένα ΑΙΩΝΙΟΗΤΑ ΙΣΟΝ ΑΠΡΑΞΙΑ. Ηθελα να πω και κάτι άλλο, αλλά το ξέχασα, αν το θυμηθώ θα το γράψω. Και εγώ έχω ένα λούτρινο βάτραχο κουκλάκι, αλλά δεν τον παίρνω αγκαλιά, γιατί με πιάνει το άσθμα μου. Και γενικά έχω πολλά κουκλάκια, γιατί είμαι πολύ μωρό καταβάθος! Φιλιά! xxx

  5. Tα βραδια ,ιδιαιτερα αυτη την εποχη ειναι τοσο ομορφα…Δε θελω να κοιμαμαι νωρις,αλλα εχουμε και κατι εξετασεις να γραψουμε.Την αλλη μερα θα χασμουριεμαι συνεχεια και δε θα θυμαμαι κι αυτα τα λιγα που διαβασα.
    Οφειλω να ομολογησω πως κι εμενα με απασχολουν διαφορα θεματα οταν πεφτω να κοιμηθω,αλλα αυτο δε με ειχε απασχολησει μεχρι που διαβασα το ποστ σου,αγαπητε battusai.Δε μπορω να φανταστω πως θα ειναι να ζεις αιωνια.Θα ζεις για παντα ως νεος ή μετα απο καποιο διαστημα θα γερασεις και θα ζεις αιωνια με τους πονους και τη γεροντικη ανοια? Ή μηπως θα κανταντησεις σαν βαμπιρ λογω της αποσυνθεσης?(Πολλες ταινιες επιστημονικης φαντασιας βλεπω)Παντως εμενα δε θα μου αρεσε με τιποτα να βλεπω τον εαυτο μου αιωνια στον καθρεφτη.Εκτος αυτου θα χαθει κι η αισθηση του χρονου και της αγωνιας να τα προλαβουμε ολα και,οπως ειπε κι η marionettie,θα οδηγηθουμε σε απραξια.Νομιζω πως η πιεση του χρονου σε ωθει να κανεις πολυ περισσοτερα πραγματα και να τα απολαμβανεις
    Θα θελα να γραψω περισσοτερα ,αλλα γραφω και Χημεια αυριο.Καλη μου επιτυχια!!
    Φιλακια

  6. Βαριέμαι λιγάκι να απαντήσω στα σχόλια, το περιεχόμενο των γραπτών μου ίσως είναι κατώτερο των προσδοκιών…

    @Κική
    Να μην πίνεις καφέδες πριν πας για ύπνο και γενικά να μην πίνεις καφέδες! Λούτρινο σκυλάκι; Δε χρειάζεται να το ξεπεράσεις, έχεις σκεφτεί τι θα γινόταν αν δε το ‘χες στο κρεβάτι σου; Όταν γίνεις 100 χρονών, θα σου κάνω δώρακι ένα καινούργιο λούτρινο, δελφίνι αυτή τη φορά, ίσως και καμιά μασέλα… Γεια σου ξανθούλα!

    @director
    Αγαπούλη, τι να πω εγώ, τα λόγια είναι περιττά. Απλά αν δεν έγραφες greeklish θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα. Μπράβο κουράγιο πάντως! «Αθάνατος θα ήθελα να ήμουν σίγουρα»…
    Καλή σου μέρα!

    @Morpheus
    Κι εγώ φοβάμαι το αύριο, με απωθεί. Με μηχανή του χρόνου, που θα φτιάξω εγώ κάποια στιγμή όταν βρω χρόνο, υπόσχομαι θα σε πάω στα 80s, για να ωφεληθώ κι εγώ… Καλημέρες!

    @marionettie
    Να τα προσέχεις τα κουκλάκια σου! Για να σε προσέχουν κι αυτά! Χαίρομαι που σου άρεσε. Σωστά το σκέφτεσαι με το βιβλίο, και το άλλο καλό eternity = doing nothing! Γεια σου Χρύσα μου!

    @Αντωνία
    Ελπίζω να έγραψες τέλεια τέλεια! Κανείς μας, όπως φαίνεται, δε θα ‘θελε να σκονίζεται αιώνια από τη ζωή. Μια σκούπα πάντα κάνει καλό, αρκεί να είναι αθόρυβη. Σ’ ευχαριστώ μαμάκα, πολλά φιλιά!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.

Αρέσει σε %d bloggers: