Πληροφορική και Μπλογκ

Οκτώβριος 8, 2008 στο 12:29 μμ | Αναρτήθηκε στις Για μένα, Χύμα, News | 4 Σχόλια
Ετικέτες: ,

Είμαι στο σχολείο, κάνουμε Πληροφορική και παίζω με το μπλογκ μου. Και δίπλα μου είναι ένας καμένος.

1) Όσοι κάνουν κατάληψη είναι τεμπέληδες.

2) Πεινάω αρκετά, θέλω να πάω σπίτι.

3) Δε μου αρέσει ο πολύς ήλιος νομίζω.

4) To Word 2007 είναι απίστευτα τέλειο, μπορώ να γράφω μαθηματικά και γενικά σύμβολα σ’ αυτό και είναι τρέλα γενικά.

5) Θέλω να πάω πανεπιστήμιο, αν το καθάριζαν κιόλας από τις βρωμερές πολιτοαφίσες με αρχικά ΕΦΑΧΨΑ και ΓΕΡΑΕΦ περίπου, θα ήθελα πιο πολύ.

Κουδούνι. Πάω να ακούσω MP3.

Η ζωή είναι ωραία, να περνάτε όλοι όμορφα.

Βοστώνη και γκάιντες

Advertisements

Τσιγαράκι

Αύγουστος 3, 2008 στο 11:36 μμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα | 8 Σχόλια
Ετικέτες:

Ξέρετε, ήθελα να γεμίσω αυτό το ποστ με πολλές βρισιές και αναθεματισμούς, αλλά δε νομίζω να είχε καμιά διαφορά, άσε που θα χαλούσα και το ιντερνετικό μου ίματζ.

Το μεγάλο και το μικρό, το κόκκινο και το μπλε

Νο1

Ποιος θέλει εφημερίδες σήμερα;

Καθαριότητα και σεβασμός

Πιασάρικο το όνομα του μαγαζιού

Υ.Γ: 1. Τα νέα μέτρα κατά του καπνίσματος (που δεν ξέρω πότε θα αρχίσουν να ισχύουν), θετικότατα.
2. Πάντα θα υπάρχουν σκατοπεριπτεράδες που θα δίνουν καπνό σε παιδιά.
3. Αδυναμία.
4. Αυτά.

Το σύρμα μπορεί να μην είναι μεταλλικό

Ιουνίου 6, 2008 στο 5:29 μμ | Αναρτήθηκε στις Για μένα, Επικαιρότητα, Χύμα, News, Thoughts and thinkin' | 4 Σχόλια
Ετικέτες: ,

Εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων, τρεξίματος, συσκότισης των τηλεφωνικών γραμμών και πολλών άλλων παραγόντων δεν κατάφερα να είμαι κοντά στο blog.
Ευτυχώς οδεύουμε προς το τέλος των εξετάσεων, θα φύγει ένα βάρος, μια εβδομάδα έμεινε. Στις 13 τελειώνει το φετινό πρήξιμο και πάμε γι’ άλλα! -Όχι πάντα ευχάριστα, του χρόνου θα με κρίνουν σε διάστημα 2 εβδομάδων-

Μερικά νέα:
1) Κουρεύτηκα, χάθηκε τουλάχιστον 1 κιλό μαλλί, ο κουρέας τα σκούπιζε για αρκετή ώρα μέχρι να τον πληρώσω…
2) Πήρα καινούργιο MP3 player, μετά από 1 μήνα+ αναμονής από το χαζό το κατάστημα! Να φανταστείτε ότι η νονά μου μου είχε φέρει δώρο το MP3, το οποίο άλλαξα για να πάρω αυτό, το Πάσχα! Το παλιό και τιμημένο πρώτο player, ο Κίτσος, θα συνεχίσει να υφίσταται, αλλά μόνο ως κομάντο ειδικών αποστολών, η μονόχρονη εμπειρία του άφησε ανεξίτηλα σημάδια στη LED οθονούλα του. Το καινούργιο δεν ξέρω πως θα το ονομάσω, είναι πάντως θηλυκό στα σίγουρα και είναι σα νυφούλα. Την προσέχω σα τα μάτια μου!
3) Οι Celtics νίκησαν τους Lakers στον πρώτο τελικό του NBA, τον έβλεπα την Παρασκευή τα χαράματα τρώγοντας γιαούρτι λεμόνι.
4) Ο καιρός είναι σκατά.
5) Το πολύ αποσμητικό βρωμάει, προτιμήστε roll-on.

Και το σημαντικότερο, 6) Άλλαξα προσανατολισμό του κορμιού μου πάνω στο κρεβάτι! Πλέον ρίχνω τα σάλια μου εκεί που ήταν κάποτε τα πόδια μου. Μου φαίνεται ότι έφτασα σε αυτή την κατάσταση για να μπορώ να βλέπω και ξαπλωμένος παιδικά και το συνήθισα.

Άσχετο άλλο θέμα, το οποίο θα ήθελα να σχολιάσω:

Οι περισσότεροι γνωρίζετε πως ο Barack Obama πήρε το ‘χρίσμα’ των Δημοκρατικών. Αρκετά εύκολα θα έλεγα. Πάντως έχω να κάνω μια παρατήρηση: αν δεν ήταν έγχρωμος (μαύρος ελληνιστί, για να μη με λέτε και ρατσιστή), δε νομίζω να τέλειωνε τόσο εύκολα τον αγώνα του. Είναι προφανές ότι πάει για πρόεδρος. Μάλλον αυτόν θα ψηφίσουν. Αλλά νομίζω πως θα ήταν διαφορετικά αν ήταν λευκός.
Όσους Έλληνες ρωτάω, μου λένε πως θέλουν τον Ομπάμα. Τους ρωτάω τι θα γινόταν αν ήταν λευκός. Λένε πως πάλι αυτός θέλουν να βγει. Κρίμα όμως που οι περισσότεροι δε γνωρίζουν καν το έργο του ή τις ιδέες που πρεσβεύει (ούτε κι εγώ για να λέμε και του στραβού το δίκιο).

Και μιας που άρχισα για Αμερική, πάρτε κι ένα τραγούδι, έτσι για τον καλό μήνα και για να χαμογελάσουν τα αυτάκια σας:

Sugarcult – Los Angeles

Υ.Γ.: Εδώ και μερικό καιρό έχω ξεπεράσει τα 50 posts, πάμε για τα 100! Α, κοντεύω και τρία χιλιάρικα views! Ανεβαίνει το οξυγόνο, αργά και σταθερά…

Τζάμπα τα CD

Ιανουαρίου 20, 2008 στο 8:42 μμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα | 2 Σχόλια
Ετικέτες: ,

Προμηθεύτηκα ένα CD από κάποιον καθηγητή μου με αυτό το αρχείο.

Πριν περάσω σε αυτά που θέλω να πω320px-etiquette_cd-rom_01svg.png, ΤΖΑΜΠΑ πήγαν τα λεφτά για τόσα CD που γράφτηκαν για όλους τους μαθητές. Το αρχείο είναι 500 KB και χρησιμοποιήθηκε ΟΛΟΚΛΗΡΟ CD. Γιατί ξεχνάμε τις απλές, παλιές, καλές, αγαπημένες και φτηνές δισκέτες;

Τέλος πάντων, αν δείτε την παρουσίαση, προειδοποιεί τον κόσμο για τη μελλοντική έλειψη νερού. Μπορεί κάποιοι να συγκινηθούν, αλλά εγώ, ως γνωστός μη οικολόγος, το παρακολούθησα με απάθεια.

Μερικά από όσα αναφέρονται μπορεί να συμβούν. Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές. Είναι τραβηγμένο. Και δεν είναι ικανό να ξυπνήσει κανέναν.

Βαριέμαι να γράφω για το περιβάλλον. Αυτό που με πείραξε πιο πολύ είναι η σπατάλη τόσων CD.

Γιατί;

waterfall_web_environment.jpg

Μπορεί να είναι δυνατόν;

Ιανουαρίου 8, 2008 στο 2:50 μμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα, Stolen ;-) | Σχολιάστε
Ετικέτες:

Το παρακάτω κείμενο το βρήκα στο φόρουμ των ΤΕΙ Θεσσαλονίκης:

»Καγκούρια
Αυτά τα χρυσά παιδιά…

Δεν πιστεύω να σας λείψαμε ε? Την τελευταία φορά αναλύσαμε τους Μίζερους Μπήχτες ή αλλιώς ΜΜ. Αυτή τη φορά θα αναλύσουμε τους ΚΑΓΚΟΥΡΕΣ. Τους βλέπετε καθημερινά γύρω σας.
Είναι διανοητικά καθυστερημένοι και ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ. Η πλειοψηφία τους είναι άτομα ηλικίας 13-19 ετών, αλλά μπορούμε να τους βρούμε σε όλες τις ηλικίες. Είναι άτομα που έτσι απλά ξεχνάνε να μεγαλώσουν.

Θα τους καταλάβετε από το ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΛΙΘΙΟ ΒΛΕΜΜΑ, γνωστό και ως «το βλέμμα της αγελάδας». Τι εννοώ? Όταν τους κοιτάτε ή ακόμη χειρότερα τους μιλάτε, έχετε την εντύπωση πως μιλάτε μόνος σας.
Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Καταρχήν, χρυσός κανόνας :

ΚΑΓΚΟΥΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΗΧΑΝΑΚΙ = ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΙΜΑ
ΚΑΓΚΟΥΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΗΧΑΝΑΚΙ = SUPERMARKET ΧΩΡΙΣ ΤΑΜΕΙΟ
ΚΑΓΚΟΥΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΗΧΑΝΑΚΙ = ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΧΩΡΙΣ ΤΖΑΤΖΙΚΙ (ναι ΣΟΥΒΛΑΚΙ και ΟΧΙ ΚΑΛΑΜΑΚΙ. Δεν είναι χυμός)

Δεν νοείται να υφίσταται κάγκουρας ΧΩΡΙΣ ΜΗΧΑΝΑΚΙ. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που δεν έχουν μηχανάκι, αλλά τουλάχιστον τις 10 ώρες της ημέρας μιλάνε για το μηχανάκι που ΘΑ αγοράσουν.
Το μοναδικό θέμα πάνω στο οποίο μπορούν να συζητήσουν είναι τα μηχανάκια, τα αυτοκίνητα και οι γκόμενες. Οτιδήποτε άλλο, απλά δεν υπάρχει για αυτούς και είναι «βλακεία». Δεν ξέρουν τίποτα άλλο. Η θεματολογία των συζητήσεών τους περιφέρεται γύρω από το πόσες πήδηξε το βράδυ (που σχεδόν πάντα είναι η παλάμη που την βαφτίζει διαφορετικά ? πχ Σοφία, Μαρίκα, Αφροξυλάνθη), το πόσες του κολλάνε, τα πόσα πάτησε στον περιφερειακό , το πως ξέφυγε από τους 6 μπάτσους που τον κυνηγούσαν και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Είναι μέλη στον σύλλογο ΕΚ.ΠΑ.ΠΕ. (Εκμετάλλευση Πατρικής Περιουσίας). Για αυτούς, δουλειά είναι να ξέρουν πως να παίρνουν λεφτά από τους γονείς τους και έχουν διδακτορικό στο να τα ξοδεύουν άσκοπα.
Αυτοαποκαλούνται «μάγκες» και έχουν το ύφος του «γαμάω». Το 90% των λέξεων που χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν είναι «ρε», «μ@λ@κα», «και», «πάμε», «γιατί», «ναι», «όχι», «ε?», «πουτ@ν@», «μηχανάκι». Δεν γνωρίζουν άλλες λέξεις, και είμαι σίγουρος πως όταν μιλάνε με κάποιον, έχουν πολλές άγνωστες λέξεις, γι’ αυτό και παίρνουν το «βλέμμα της αγελάδας».
Αν στραβοκοιτάξεις κάποιον από αυτούς, ή δεν του αρέσει η φάτσα σου, σε χρόνο dt θα φωνάξει την παρέα του για να σε δείρει, διότι ΤΙ ΜΑΓΚΑΣ ΕΙΣΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΕΑ ? ΤΙ ΜΑΓΚΑΣ ΕΙΣΑΙ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ? Ε θα απαντήσω… ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ! Απλά έχεις την «μαγκιά» να φωνάξεις τον κάγκουρα Νο2 ο οποίος θα φέρει τον Νο3 και πάει λέγοντας. Όσο περισσότερους κάγκουρες γνωρίζεις, τόσο πιο μάγκας είσαι.
Αποκαλείς τα αγόρια «μαλάκες» και τα κορίτσια «πουτάνες» έτσι χωρίς λόγο. Εσύ είσαι ΑΝΩΤΕΡΟΣ επειδή πολύ απλά γεννήθηκες έτσι. ΜΕ ΣΚΑΤΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΗΛΙΘΙΕ.
Έχουν κάνει διατριβή στην μαλακία και στο εφέ. Ό,τι και να πεις, το έχουν κάνει ή μπορούν να το κάνουν πολύ καλύτερα από εσένα. Παιδιά θαύματα. Χαραμίζονται…
Όταν βρίσκονται μέσα σε κάποια καφετέρια (χτυπάνε κάρτα καθημέρινά – είναι η μοναδική τους ενασχόληση),επειδή δεν έχουν τι να συζητήσουν μεταξύ τους (έχει βαρεθεί ο ένας τα μούτρα του άλλου), απλά κάθονται χωρίς να μιλάνε και καρφώνονται στις κοπέλες που θα τύχει να περάσουν από εκεί ή που θα κάθονται απέναντι. Το μόνο πράμα που σκέφτονται είναι πως θα βρουν γκόμενα, γι’ αυτό αν είναι αξύριστοι ή αχτένιστοι, ο κόσμος να καταστραφεί δεν πρόκειται να βρουν έξω ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.
Ξέχασα να αναφέρω ότι καπνίζουν από τα 11. Διότι τι σκατά μάγκας και άντρας είσαι αν δεν καπνίζεις ? Πώς θα δείξεις ότι μεγάλωσες? Πώς θα ωριμάσεις? ΠΩΣ ΘΑ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΓΚΟΜΕΝΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ? Βλέπετε η μόνη ατάκα που ξέρουν για καμάκι είναι η «μήπως έχεις φωτιά?», και πείτε μου, πως θα την χρησιμοποιήσουν αν δεν καπνίζουν ? Έτσι λοιπόν όταν πάνε για καφέ, ή γενικά είναι μέσα σε κόσμο, έχουν πάντα ΜΑ ΠΑΝΤΑ ένα τσιγάρο στο στόμα. ΡΕ ΑΝΤΕ ΠΕΘΑΝΕΤΕ.

Όταν μιλάνε με κοπέλες, παίρνουν το ύφος του «cool» και του «είμαι ο γκόμενος της περιοχής». Όταν μιλάνε για τον εαυτό τους, μιλάνε ΜΟΝΟ για το μηχανάκι τους (ή για αυτό που θα αγοράσουν), και οι ΗΛΙΘΙΕΣ κάθονται και τους ακούνε. Ε φυσικά, τι να διαλέξει η κοπέλα… γκόμενος .. με μηχανάκι ή χωρίς ? Σαν να λες με κρεμμύδι ή χωρίς ? Καλά κάνετε, αλλά μετά μην μας αποκαλείτε ανώριμους και γουρούνια επειδή εσείς είστε καθυστερημένες.
Κυκλοφορούν πάντα σε κοπάδια σαν τα πρόβατα. Ο πιο μάγκας καθοδηγεί. Ό,τι πει, ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ. Αντιμίλησες ? Θα φας ξύλο. Δεν πήγες? Θα φας ξύλο. Έφυγες? Ε θα φας ΠΟΛΥ ΞΥΛΟ.

Ξέχασα να πω, πως όταν βρίσκονται σε μια παρέα με κορίτσια, φωνάζουν όταν μιλάνε, αλλά ΦΩΝΑΖΟΥΝ, λες και είναι σε παρέα με βαρήκοους. Κατά αυτούς, έχουν πιο πολλές πιθανότητες να ρίξουν μια γκόμενα αν φωνάζουν δυνατά από το να μιλάνε σωστά. Και το καλύτερο είναι … ΤΙΣ ΡΙΧΝΟΥΝ ΤΙΣ ΗΛΙΘΙΕΣ. Αν δεν φωνάζουν, χώνονται σε οτιδήποτε ειπωθεί ακόμα και αν δεν αφορά αυτούς. Άλλον ρωτάς, άλλος απαντάει. Βέβαια μπορεί να υπάρξει και η εξαίρεση στον κανόνα. Ο κάγκουρας να κάθεται και να μην μιλάει. Μόνο να κοιτάει. Είναι «ο μοναχικός καβαλάρης», «ο παρεξηγημένος», «ο δεν λέω πολλά», «ο MARTINI», «ο βασιλιάς της ζούγκλας». Σώπα ρε Ταρζάν.

ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΤΕ … ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΤΕ

Θα μου ήταν αδιανόητο να μην αναφερθώ στις καγκούρισες. Ωραία θάψαμε τους κάγκουρες, πάμε όμως και στο άλλο μισό. Είναι από 12-17 χρονών και είναι εντελώς, ΜΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΛΙΘΙΕΣ. Όχι δεν γίνομαι υπερβολικός, ούτε είμαι σεξιστής. Απλά ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ. Από τα 12, ντύνονται λες και είναι πουτανάκια. Με την μίνι την φούστα, το ξώπλατο, τα βυζιά απ’ έξω και τις μπότες. Το παίζουν θεογκόμενες, και αν τις κοιτάξεις φωνάζουν τον κάγκουρα γκόμενο, ο οποίος με την μαγκιά που τον διακρίνει θα φωνάξει όλο το κοπάδι του για να σε δείρουν.
Όταν μιλάς μαζί τους, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να σου χαμογελάνε, επειδή απλούστατα δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν. Βασικά, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο. Είναι διανοητικά καθυστερημένες και βρίζουν σαν νταλικέρηδες. Αυτοαποκαλούνται μαλάκες και σε κάθε πρότασή τους ακούς και από ένα «ρε πούστη». Είπαμε ισότητα, αλλά αυτές το έχουν χέσει εντελώς το θέμα.
Αν δεν έχεις μηχανάκι, μην μπεις στον κόπο ούτε να τις κοιτάξεις. Αν έχεις όμως, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να δείξεις τα κλειδιά από το μηχανάκι. Τα λόγια είναι περιττά.

ΑΑΑΑΑ ξέχασα ίσως το πιο σημαντικό. Εάν έχεις κοπέλα καγκούρισα, θα θέλει να την κερνάς συνέχεια και να πληρώνεις πάντα εσύ, διότι ΠΩΣ ΘΕΣ ΝΑ ΠΗΔΗΞΕΙΣ ΑΝ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ? Κάτι τέτοιο σε βάζει σε σκέψεις …

Πουτ@νες = Την πληρώνεις και την πηδάς
Καγκούρισες = Της τα πληρώνεις για να την πηδάς

Ενδιαφέρον ε? Βέβαια το 1ο θα σας βγει πιο φθηνά και δεν θα χρειαστεί να την παρακαλάτε. Βέβαια δεν ισχύει μόνο για τις καγκούρισες, αλλά για μια μεγάλη κατηγορία γυναικών, και μην μου πείτε πως δεν είναι έτσι.

Αυτά τα λίγα είχα να πω, και σίγουρα πολλά μου ξέφυγαν, αλλά το αφήνω στην κρίση σας…
Και όπως πάντα, όσους έθιξα και παρεξηγήθηκαν… ΧΕΣΤΗΚΑ. Διότι, για να παρεξηγήθηκαν, έχω δίκιο ;
»

Δεν έχω λόγια. Ο φίλος/ φίλη περιγράφει εκπληκτικά την πραγματικότητα. Αναφέρεται σε ανθρώπους ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ, χωρίς μέλλον. Δε με νοιάζει αν λέγονται κάγγουρες ή κάπως αλλιώς.

Αυτοί είναι η νέα γενιά της χώρας; Αυτοί είναι τα παγκοσμιοποιημένα παιδιά;

Περί διασκέδασης (μέρος 1ο)

Δεκέμβριος 18, 2007 στο 10:20 πμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα | 2 Σχόλια
Ετικέτες: , ,

Αποτελεί τον πιο συνηθισμένο τρόπο διασκέδασης των σύγχρονων Ελλήνων, νεολαίων και μη. Περιλαμβάνει πολύωρο ξενύχτι, άσκοπη σπατάλη χρημάτων, και ανούσια οινοποσία.

Όπως όλοι μπορείτε να μαντέψετε αναφέρομαι στα αγαπητά σε όλους μπουζούκια (πολύ κακός ορισμός κατά τη γνώμη μου).

Αν και δεν έχω σημαντική εμπειρία -2 τριήμερες εκδρομές, μια Πρωτοχρονιά και δυο Σαββατόβραδα με γονείς- πιστεύω πως μπορώ να εκφέρω άποψη.

Τα μπουζούκια είναι κέντρα νυχτερινής διασκέδασης τα οποία διαχειρίζονται, τις περισσότερες φορές, ξεπεσμένοι επαγγελματίες. Σ’ αυτά το ρόλο του διασκεδαστή του κοινού (το οποίο είναι άβουλο εξαιτίας της μέθης), αναλαμβάνουν κάθε φορά διάφοροι τραγουδιστές -ο Θεός να τους κάνει-, λαοφιλείς και μη. Η ‘μελωδική’ τους φωνή, επηρασμένη από την κάπνα και την κούραση, σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη μέθη οδηγεί και τους πιο διστακτικούς στην πίστα.

Θα αναρωτιέστε: και τι έγινε; αφού όλοι περνάνε καλά, ξεφεύγουν από τις έγνοιες της καθημερινής ζωής…

Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι η κατάργηση της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου. Το αλκοόλ καθιστά τον άνθρωπο αδύναμο μπροστά στις προσδοκίες του συνόλου και επιβάλεται με αυτόν τον τρόπο η οχλοκρατία. Ο καθένας τραγουδά ακόμα και να μη γνωρίζει τα λόγια, χτυπά ανούσια τα χέρια του και κουνιέται στους ρυθμούς της μουσικής χωρίς να ξέρει να χορεύει. Επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι είναι αδύναμοι, δεν έχουν πρόβλημα με το να ακολουθούν τους υπόλοιπους σε αυτό το (ας μου επιτραπεί η έκφραση) κωλοχτύπημα. Αυτό που δεν μπορώ να αντέξω είναι η επιβολή των πολλών στν προσωπικότητα του καθενός.

Επιπλέον, οι διασκεδαστές του κοινού γίνονται πρόσωπα υψίστης σημασίας. Ενώ σε άλλες εποχές τέτοια άτομα ήταν του κλώτσου και του μπάτσου, τώρα θεοποιούνται. Πληρώνονται αδρά για μια τους εμφάνιση, και οι περισσότεροι από αυτούς, θεωρώντας τους εαυτούς τους μεγάλους καλλιτέχνες, εκδίδουν δίσκους. Και οι Έλληνες, σαν χαϊβάνια τους δίνουν το βιός τους…

Μιλάμε για απόλυτο εξευτελισμό. Σε καμιά πολιτισμένη χώρα δε συμβαίνει το ίδιο. Τι θα έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι αν παρατηρούσαν τη συγκεκριμένη κατάσταση, η οποία είναι χειρότερη από Ρωμαϊκό όργιο;

Αυτό το είδος διασκέδασης το ΜΙΣΩ.

Μια σχολική ιστορία

Δεκέμβριος 16, 2007 στο 10:19 μμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα | 5 Σχόλια
Ετικέτες: ,

Θα σας πω μια μικρή ιστορία.

Υπήρχε κάποτε ένα παιδάκι που το έλεγαν Γιώργο (χωρίς παρεξήγηση). Γεννήθηκε σε μια οικογένεια που όλοι το αγαπούσαν. Πίστεψε στον Άγιο Βασίλη, αφού του κάθε νέο χρόνο υπήρχε ένα δώρο κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Οι γονείς του το αγαπούσαν πολύ και μπορούσαν να κάνουν οτιδήποτε γι’ αυτό. Το έκαναν κοινωνικό, αφού είχαν πολλούς φίλους με μικρά παιδάκια αλλά επίσης το έστειλαν και στον παιδικό σταθμό.

Έφτασε η ώρα να πάει στο σχολείο.

Τα χρόνια περνούσαν ήρεμα μέχρι που στην 4η τάξη άκουσε για πρώτη φορά τη λέξη ‘μαλάκας’ από μεγαλύτερα παιδιά και αποφάσισε να ρωτήσει τον πατέρα του τι θα πει. ‘Είναι κακιά λέξη’, του είπε. Το κακιά τον ενθάρρυνε και αποφάσισε να την λέει, κρυφά όμως.

Στην 5η ένας συμμαθητής του, του εξήγησε τι είναι σεξ και πώς γίνονται τα παιδιά. Τότε ερωτεύτηκε την Αννούλα, την οποία κυνηγούσε για να την πιάσει.

Στην 6η ζήτησε από το μπαμπά του κινητό, κάτι το οποίο απέκτησε πολύ σύντομα. Αρχικά το χρησιμοποιούσε για να μιλά με τη μαμά, αλλά στη συνέχεια ο κατάλογος γέμισε με ονόματα φίλων.

Το παιδί ήταν μέτριας ευφυίας και τα πήγαινε σχετικά καλά στο σχολείο. Η μαμά έλεγε ‘δε θα γίνουν όλοι Αινστάιν’ και το άφηνε να διαβάζει μόνο του.

Έφτασε η ώρα να πάει γυμνάσιο. Ήταν από τους προνομοιούχους που είχαν κινητό. Αυτοί που δεν είχαν ήταν ‘φλώροι΄. Οι καλοί μαθητές ήταν ‘φυτά’. Οι λέξεις αυτές ηχούσαν πολύ καλά στα αυτιά του, καθώς μπορούσε να χαρακτηρίσει τον καθένα. Έμαθε την έννοια του ΄τα φτιάχνω’. Τα ‘έφτιαξε ‘ με τη Μαρία, της οποίας έπιανε τον πισινό. Πήγε σε 2-3 πάρτι που έκαναν οι συμμαθητές του και έμαθε να ακούει μουσική Χατζηγιάννη, Πετρέλη, Σάκη και διάφορους άλλους ποιοτικούς καλλιτέχνες. Έφτιαχνε τα μαλιά του κάθε μέρα με ζελέ όπως του έμαθε η μαμά. Στο σχολείο τα πήγαινε μέτρια, δηλαδή 14-15 περίπου.

Στη 2η τάξη, ήταν από τα πιο δημοφιλή παιδιά. Όμορφος, ψηλός και ‘μάγκας’. Οι μεγαλύτεροι φίλοι του τον πήγαν μια μέρα σε μια καφετέρια. Δεν ήξερε τι να πιει και ήπιε -όπως του πρότειναν- φραπέ. Είναι ‘μαγκιά’, του είπαν.Έγινε γραμματέας του 15ούς συμβουλίου. Ήταν βλέπετε ‘μάγκας’.

Στην 3η τάξη ζήτησε να οδηγήσει το μηχανάκι του πατέρα του, ο οποίος είπε ‘τσάκωτ’ τα κλειδιά’. Στην τριήμερη εκδρομή του έμαθαν να καπνίζει. Δε του άρεσε, αλλά ήταν ‘μαγκιά’ . Ά, έκανε σεξ για πρώτη φορά στη ζωή του με την Κατερίνα, μια συμμαθήτριά του. Έμαθε επίσης να πίνει μπύρα και ρετσίνα.

Η Α΄Λυκείου ξεκίνησε άδοξα, καθώς οι γονείς του τον έγραψαν σε φροντηστήριο επειδή ήταν ‘αδύναμος’. Έβγαινε κάθε μέρα με την παρέα του ή με ‘γκόμενες’ και πήγαιναν για καφέ και τσιγάρο. Αγόρασε καινούργια μηχανή με τα λεφτά του μπαμπά. Παιρνούσε καλά, αυτό μετρούσε. Ήταν ο καλύτερος.

Στη Β’ Λυκείου διάλεξε την Τεχνολογική Κατεύθυνση, αφού εκεί πήγαν όλοι οι φίλοι του. Πήγε σε όλους τους χορούς του σχολείου το. Έμαθε να πηγαίνει στα μπουζούκια και στα κλαμπ. Εκεί μπορύσε να βρει γκόμενες ή να συναντήσει φιλαράκια…

Τέλος

Δε μπορώ να συνεχίσω. Μέχρι εδώ έχω ζήσει. Ούτως ή άλλως αύριο γράφω Γεωμετρία και πρέπει να τελειώνω. Το τι απέγινε ο Γιωργάκης θα το κρίνετε εσείς…

Εγώ πάντως τέτοιους ανθρώπους τους ΜΙΣΩ.

Hello world. Είμαι ζωντανός!

Δεκέμβριος 16, 2007 στο 6:15 μμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα | 5 Σχόλια
Ετικέτες:

Βλέπω μια σχισμή…

Το φως με τυφλώνει…

Ο γιατρός με βλέπει…

»Είναι βαρύ το σκατόπαιδο!», λέει. »5200 gr!»

Και εγένετω φως

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.