Φίλοι (όχι δικό μου)

Μαΐου 20, 2008 στο 9:59 μμ | Αναρτήθηκε στις Stolen ;-) | 2 Σχόλια
Ετικέτες:

Μια φορά μας μοίρασαν και κάτι πραγματικά χρήσιμο στο σχολείο:

«ΕΝΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ»

O Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. H κατάσταση του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. H αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακο­λουθεί εστάλη από τον συγγραφέα στους φίλους του :

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμέ­νη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν Θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα Θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό πού αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Οα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, Θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα ά­κουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξά­πλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, Θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυα μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’ αγκάθια τους και το κοκκι­νωπό φιλί των πετάλων τους…
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή…

Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώ­πους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πι­στέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρω­τα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος χάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερ­νούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.

Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους… Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή τον βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αλη­θινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνει την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγ­ματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’ αυτή τη βαλίτσα, δυστυ­χώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέ­φτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να κοιμάσαι, Θα σ’ αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’ αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλ­λα.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φω­νή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’ έβλεπα, θα έλεγα «σ’ αγαπώ» και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ‘θελα να σου πω πόσο σ’ αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος.

Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώ­πους που αγαπάς. Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάντο σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, Θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολη­μένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αντούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις «συγνώμη «, «συγχώρεσέ με «, «σε παρακαλώ «, «ευχαριστώ» κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέ­ρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.

Μπορεί να είναι δυνατόν;

Ιανουαρίου 8, 2008 στο 2:50 μμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα, Stolen ;-) | Σχολιάστε
Ετικέτες:

Το παρακάτω κείμενο το βρήκα στο φόρουμ των ΤΕΙ Θεσσαλονίκης:

»Καγκούρια
Αυτά τα χρυσά παιδιά…

Δεν πιστεύω να σας λείψαμε ε? Την τελευταία φορά αναλύσαμε τους Μίζερους Μπήχτες ή αλλιώς ΜΜ. Αυτή τη φορά θα αναλύσουμε τους ΚΑΓΚΟΥΡΕΣ. Τους βλέπετε καθημερινά γύρω σας.
Είναι διανοητικά καθυστερημένοι και ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ. Η πλειοψηφία τους είναι άτομα ηλικίας 13-19 ετών, αλλά μπορούμε να τους βρούμε σε όλες τις ηλικίες. Είναι άτομα που έτσι απλά ξεχνάνε να μεγαλώσουν.

Θα τους καταλάβετε από το ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΛΙΘΙΟ ΒΛΕΜΜΑ, γνωστό και ως «το βλέμμα της αγελάδας». Τι εννοώ? Όταν τους κοιτάτε ή ακόμη χειρότερα τους μιλάτε, έχετε την εντύπωση πως μιλάτε μόνος σας.
Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Καταρχήν, χρυσός κανόνας :

ΚΑΓΚΟΥΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΗΧΑΝΑΚΙ = ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΙΜΑ
ΚΑΓΚΟΥΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΗΧΑΝΑΚΙ = SUPERMARKET ΧΩΡΙΣ ΤΑΜΕΙΟ
ΚΑΓΚΟΥΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΗΧΑΝΑΚΙ = ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΧΩΡΙΣ ΤΖΑΤΖΙΚΙ (ναι ΣΟΥΒΛΑΚΙ και ΟΧΙ ΚΑΛΑΜΑΚΙ. Δεν είναι χυμός)

Δεν νοείται να υφίσταται κάγκουρας ΧΩΡΙΣ ΜΗΧΑΝΑΚΙ. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που δεν έχουν μηχανάκι, αλλά τουλάχιστον τις 10 ώρες της ημέρας μιλάνε για το μηχανάκι που ΘΑ αγοράσουν.
Το μοναδικό θέμα πάνω στο οποίο μπορούν να συζητήσουν είναι τα μηχανάκια, τα αυτοκίνητα και οι γκόμενες. Οτιδήποτε άλλο, απλά δεν υπάρχει για αυτούς και είναι «βλακεία». Δεν ξέρουν τίποτα άλλο. Η θεματολογία των συζητήσεών τους περιφέρεται γύρω από το πόσες πήδηξε το βράδυ (που σχεδόν πάντα είναι η παλάμη που την βαφτίζει διαφορετικά ? πχ Σοφία, Μαρίκα, Αφροξυλάνθη), το πόσες του κολλάνε, τα πόσα πάτησε στον περιφερειακό , το πως ξέφυγε από τους 6 μπάτσους που τον κυνηγούσαν και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Είναι μέλη στον σύλλογο ΕΚ.ΠΑ.ΠΕ. (Εκμετάλλευση Πατρικής Περιουσίας). Για αυτούς, δουλειά είναι να ξέρουν πως να παίρνουν λεφτά από τους γονείς τους και έχουν διδακτορικό στο να τα ξοδεύουν άσκοπα.
Αυτοαποκαλούνται «μάγκες» και έχουν το ύφος του «γαμάω». Το 90% των λέξεων που χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν είναι «ρε», «μ@λ@κα», «και», «πάμε», «γιατί», «ναι», «όχι», «ε?», «πουτ@ν@», «μηχανάκι». Δεν γνωρίζουν άλλες λέξεις, και είμαι σίγουρος πως όταν μιλάνε με κάποιον, έχουν πολλές άγνωστες λέξεις, γι’ αυτό και παίρνουν το «βλέμμα της αγελάδας».
Αν στραβοκοιτάξεις κάποιον από αυτούς, ή δεν του αρέσει η φάτσα σου, σε χρόνο dt θα φωνάξει την παρέα του για να σε δείρει, διότι ΤΙ ΜΑΓΚΑΣ ΕΙΣΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΕΑ ? ΤΙ ΜΑΓΚΑΣ ΕΙΣΑΙ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ? Ε θα απαντήσω… ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ! Απλά έχεις την «μαγκιά» να φωνάξεις τον κάγκουρα Νο2 ο οποίος θα φέρει τον Νο3 και πάει λέγοντας. Όσο περισσότερους κάγκουρες γνωρίζεις, τόσο πιο μάγκας είσαι.
Αποκαλείς τα αγόρια «μαλάκες» και τα κορίτσια «πουτάνες» έτσι χωρίς λόγο. Εσύ είσαι ΑΝΩΤΕΡΟΣ επειδή πολύ απλά γεννήθηκες έτσι. ΜΕ ΣΚΑΤΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΗΛΙΘΙΕ.
Έχουν κάνει διατριβή στην μαλακία και στο εφέ. Ό,τι και να πεις, το έχουν κάνει ή μπορούν να το κάνουν πολύ καλύτερα από εσένα. Παιδιά θαύματα. Χαραμίζονται…
Όταν βρίσκονται μέσα σε κάποια καφετέρια (χτυπάνε κάρτα καθημέρινά – είναι η μοναδική τους ενασχόληση),επειδή δεν έχουν τι να συζητήσουν μεταξύ τους (έχει βαρεθεί ο ένας τα μούτρα του άλλου), απλά κάθονται χωρίς να μιλάνε και καρφώνονται στις κοπέλες που θα τύχει να περάσουν από εκεί ή που θα κάθονται απέναντι. Το μόνο πράμα που σκέφτονται είναι πως θα βρουν γκόμενα, γι’ αυτό αν είναι αξύριστοι ή αχτένιστοι, ο κόσμος να καταστραφεί δεν πρόκειται να βρουν έξω ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.
Ξέχασα να αναφέρω ότι καπνίζουν από τα 11. Διότι τι σκατά μάγκας και άντρας είσαι αν δεν καπνίζεις ? Πώς θα δείξεις ότι μεγάλωσες? Πώς θα ωριμάσεις? ΠΩΣ ΘΑ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΓΚΟΜΕΝΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ? Βλέπετε η μόνη ατάκα που ξέρουν για καμάκι είναι η «μήπως έχεις φωτιά?», και πείτε μου, πως θα την χρησιμοποιήσουν αν δεν καπνίζουν ? Έτσι λοιπόν όταν πάνε για καφέ, ή γενικά είναι μέσα σε κόσμο, έχουν πάντα ΜΑ ΠΑΝΤΑ ένα τσιγάρο στο στόμα. ΡΕ ΑΝΤΕ ΠΕΘΑΝΕΤΕ.

Όταν μιλάνε με κοπέλες, παίρνουν το ύφος του «cool» και του «είμαι ο γκόμενος της περιοχής». Όταν μιλάνε για τον εαυτό τους, μιλάνε ΜΟΝΟ για το μηχανάκι τους (ή για αυτό που θα αγοράσουν), και οι ΗΛΙΘΙΕΣ κάθονται και τους ακούνε. Ε φυσικά, τι να διαλέξει η κοπέλα… γκόμενος .. με μηχανάκι ή χωρίς ? Σαν να λες με κρεμμύδι ή χωρίς ? Καλά κάνετε, αλλά μετά μην μας αποκαλείτε ανώριμους και γουρούνια επειδή εσείς είστε καθυστερημένες.
Κυκλοφορούν πάντα σε κοπάδια σαν τα πρόβατα. Ο πιο μάγκας καθοδηγεί. Ό,τι πει, ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ. Αντιμίλησες ? Θα φας ξύλο. Δεν πήγες? Θα φας ξύλο. Έφυγες? Ε θα φας ΠΟΛΥ ΞΥΛΟ.

Ξέχασα να πω, πως όταν βρίσκονται σε μια παρέα με κορίτσια, φωνάζουν όταν μιλάνε, αλλά ΦΩΝΑΖΟΥΝ, λες και είναι σε παρέα με βαρήκοους. Κατά αυτούς, έχουν πιο πολλές πιθανότητες να ρίξουν μια γκόμενα αν φωνάζουν δυνατά από το να μιλάνε σωστά. Και το καλύτερο είναι … ΤΙΣ ΡΙΧΝΟΥΝ ΤΙΣ ΗΛΙΘΙΕΣ. Αν δεν φωνάζουν, χώνονται σε οτιδήποτε ειπωθεί ακόμα και αν δεν αφορά αυτούς. Άλλον ρωτάς, άλλος απαντάει. Βέβαια μπορεί να υπάρξει και η εξαίρεση στον κανόνα. Ο κάγκουρας να κάθεται και να μην μιλάει. Μόνο να κοιτάει. Είναι «ο μοναχικός καβαλάρης», «ο παρεξηγημένος», «ο δεν λέω πολλά», «ο MARTINI», «ο βασιλιάς της ζούγκλας». Σώπα ρε Ταρζάν.

ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΤΕ … ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΤΕ

Θα μου ήταν αδιανόητο να μην αναφερθώ στις καγκούρισες. Ωραία θάψαμε τους κάγκουρες, πάμε όμως και στο άλλο μισό. Είναι από 12-17 χρονών και είναι εντελώς, ΜΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΛΙΘΙΕΣ. Όχι δεν γίνομαι υπερβολικός, ούτε είμαι σεξιστής. Απλά ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ. Από τα 12, ντύνονται λες και είναι πουτανάκια. Με την μίνι την φούστα, το ξώπλατο, τα βυζιά απ’ έξω και τις μπότες. Το παίζουν θεογκόμενες, και αν τις κοιτάξεις φωνάζουν τον κάγκουρα γκόμενο, ο οποίος με την μαγκιά που τον διακρίνει θα φωνάξει όλο το κοπάδι του για να σε δείρουν.
Όταν μιλάς μαζί τους, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να σου χαμογελάνε, επειδή απλούστατα δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν. Βασικά, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο. Είναι διανοητικά καθυστερημένες και βρίζουν σαν νταλικέρηδες. Αυτοαποκαλούνται μαλάκες και σε κάθε πρότασή τους ακούς και από ένα «ρε πούστη». Είπαμε ισότητα, αλλά αυτές το έχουν χέσει εντελώς το θέμα.
Αν δεν έχεις μηχανάκι, μην μπεις στον κόπο ούτε να τις κοιτάξεις. Αν έχεις όμως, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να δείξεις τα κλειδιά από το μηχανάκι. Τα λόγια είναι περιττά.

ΑΑΑΑΑ ξέχασα ίσως το πιο σημαντικό. Εάν έχεις κοπέλα καγκούρισα, θα θέλει να την κερνάς συνέχεια και να πληρώνεις πάντα εσύ, διότι ΠΩΣ ΘΕΣ ΝΑ ΠΗΔΗΞΕΙΣ ΑΝ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ? Κάτι τέτοιο σε βάζει σε σκέψεις …

Πουτ@νες = Την πληρώνεις και την πηδάς
Καγκούρισες = Της τα πληρώνεις για να την πηδάς

Ενδιαφέρον ε? Βέβαια το 1ο θα σας βγει πιο φθηνά και δεν θα χρειαστεί να την παρακαλάτε. Βέβαια δεν ισχύει μόνο για τις καγκούρισες, αλλά για μια μεγάλη κατηγορία γυναικών, και μην μου πείτε πως δεν είναι έτσι.

Αυτά τα λίγα είχα να πω, και σίγουρα πολλά μου ξέφυγαν, αλλά το αφήνω στην κρίση σας…
Και όπως πάντα, όσους έθιξα και παρεξηγήθηκαν… ΧΕΣΤΗΚΑ. Διότι, για να παρεξηγήθηκαν, έχω δίκιο ;
»

Δεν έχω λόγια. Ο φίλος/ φίλη περιγράφει εκπληκτικά την πραγματικότητα. Αναφέρεται σε ανθρώπους ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ, χωρίς μέλλον. Δε με νοιάζει αν λέγονται κάγγουρες ή κάπως αλλιώς.

Αυτοί είναι η νέα γενιά της χώρας; Αυτοί είναι τα παγκοσμιοποιημένα παιδιά;

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.