Run Away

Ιουνίου 23, 2010 στο 1:04 πμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | Σχολιάστε

Αλλάξαμε διεύθυνση :-) και σας περιμένουμε στο καινούργιο blog!

Θα το βρείτε εδώ!

Aqua Timez – Velonica

Ιανουαρίου 10, 2009 στο 11:39 πμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 6 Σχόλια

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε :-)

Χρόνια Πολλά σε όλους

Παπαπα και Φεγγάρι. Το Φεγγάρι

Οκτώβριος 29, 2008 στο 1:35 μμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 2 Σχόλια

Καλημέρες σε όλους.
Έχουμε κενό στην Ιστορία και ήρθα στην αίθουσα της Πληροφορικής για να εκμεταλλευτώ το χρόνο μου :-)
Και μετά ξανά Πληροφορική, κανονικά αυτή τη φορά. Οπότε μπορώ να γράψω αρκετά μεγάλο ποστ…
Είναι περίεργο κάτι που έγραψα πιο πάνω. «Έχουμε». Πληθυντικός.
Και τον χρησιμοποιώ συχνά νομίζω, είναι σύνηθες για μένα. Και για σχεδόν όλους.
Το σχολείο είναι υπέροχα χρήσιμο. Για πολλά πράγματα. Πρώτη μέρα μετά από 2 εβδομάδες. Οκ, απλά μου φαίνεται άσχημα. Ούτε γιορτή έγινε.
Αυτό κι αν είναι άσχημο.
Αυτά εισαγωγικά.

Συγγνώμη σε όσους αφήνουν σχόλια και δεν απαντώ. Δεν προλαβαίνω, ίσα ίσα να γράψω το ποστ.
Ευχαριστώ που τα αφήνετε πάντως.

Δεν ξέρω αν μου αρέσει να γράφω. Δεν έχω όρεξη τελευταία βέβαια.

Οι μέρες περνούν, αλλάζουμε. Οι άνθρωποι εμείς. Σαν κουρτίνες που ανοιγοκλείνουν. Σε διαφορετικό παράθυρο κάθε φορά. Με διαφορετικά χρωμοσχέδια.
Και όχι μόνο. Και ο ουρανός μου, ο ουρανός όλων. Και τα δέντρα. Και ο δρόμος. Και τα φρούτα. Και τα σύννεφα. Και ο καιρός. Και δεν ξέρω τι άλλο. Ξέρω μάλλον. Όλα.

Μόνο το φεγγάρι δεν αλλάζει. Το ίδιο. Απαράμιλλα όμορφο. Γι αυτό το απαράμιλλα δεν είμαι σίγουρος για την ορθογραφία. Και η λέξη σελήνη δε μου αρέσει τόσο.
Εντωμεταξύ είμαι στην κανονική ώρα της Πληροφορικής.

Λατρεύω το φεγγάρι. Αυτό.

Υπάρχω

Σεπτεμβρίου 25, 2008 στο 1:19 μμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 4 Σχόλια

Υπάρχω στο Ίντερνετ!
Μετά από 1 μήνα μπαίνω και έχω τρελαθεί :-)
Είμαι σε τάξη, Πληροφορική έχουμε για πρώτη φορά στο σχολείο, με συνοδεία μουσικής.
Οι Πανελλαδικές είναι για τα όργανα γιατί θα γράψω σε 4 τουλάχιστον απ τα 6 μαθήματα 20.
:-) :-) :-)

Dragonball GT: The End (Δακρύβρεχτο)

Ιουνίου 8, 2008 στο 5:11 μμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | Σχολιάστε
Ετικέτες: ,

Όποτε βλέπω το τελευταίο κλιπ, του τελευταίου επεισοδίου, μου σηκώνεται η τρίχα.

Την πρώτη φορά παραλίγο να μ’ έπαιρναν τα κλάματα.

Δεν νομίζω να συμβεί κάτι τέτοιο σε σας που δεν έχετε δει όλη τη σειρά.

Μετά από 500 περίπου επεισόδια, που βλέπω από τότε που ήμουν 5…

Τουλάχιστον αξίζει το κομμάτι που παίζει από πίσω…

Ιδιογράφως…

Μαΐου 28, 2008 στο 12:31 μμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 7 Σχόλια
Ετικέτες:

Για τη συλλογή χειρογράφων σημειωμάτων των blogger http://autographcollectors.blogspot.com/

Δε με προσκάλεσε κανείς, αλλά εγώ προσκαλώ όλους όσους διαβάσουν αυτό το post να στείλουν κι αυτοί το δικό τους. (μεγαλοψυχία να σου πετύχει)

Το αγαπημένο μου anime/Η προέλευση του nick μου

Μαΐου 2, 2008 στο 7:05 πμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 10 Σχόλια
Ετικέτες: ,

Το ψευδώνυμο που χρησιμοποιώ είναι το battusai.
Δε μου αρέσει να με φωνάζουν με αυτό, μόνο να το βλέπω γραμμένο.
Από που έρχεται;
Στο Μακεδονία TV έδειχνε κάποια εποχή (2004-2005 αν θυμάμαι καλά) μια σειρά με anime στις 22:00 κάθε βράδυ. Έπεσα πάνω της. Μου άρεσε. Δεν ήξερα καν το όνομα της σειράς, μετά το ανακάλυψα σε ένα διαφημιστικό. Η μεταγλώττιση στα ελληνικά ήταν άθλια. Αλλά έβρισκα τη σειρά υπέροχη (σα μικρό χαζό παιδάκι που ήμουν, όχι ότι έχω αλλάξει και πολύ).

Κάποια στιγμή τελείωσε. Υπήρχαν πολλά κενά από το κανάλι, πολλά επεισόδια δεν παίζονταν με τη σειρά. Στη συνέχεια, με δεξί και αριστερό χέρι το Ίντερνετ, άρχισα να ασχολούμαι μοναχός. Και τα κατάφερα, βρήκα οτιδήποτε υπάρχει (prequels, ταινίες, soundtrack -είναι υπέροχο- κ.ά.).

Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα.
Το θέμα είναι ο κεντρικός ήρωας της σειράς. Ο Kenshin. Ή αλλιώς στα νιάτα του: Hitokiri Battousai. Μετάφραση στα αγγλικά: Battousai The Manslayer. Μετάφραση στα ελληνικά: Μπατουσάι ο Δολοφόνος (βασικά δεν είναι ακριβής η μετάφραση). Άκουγα κι εγώ στο Μακεδονία μπατουσάι και μπατουσάι και νόμιζα ότι γραφόταν έτσι: battusai.

Επειδή δεν είχα σταθερό ψευδώνυμο και μου άρεσε ο χαρακτήρας, το επέλεξα. Κι έμεινε έτσι, ανορθόγραφο. Και γεννήθηκε ο battusai. Παρόλο που κατάλαβα πως είναι λάθος γραμμένο, αποφάσισα να το κρατήσω έτσι, να δώσω μια προσωπική νότα.

Με το δάσκαλό του (μαθαίνοντας την τεχνική Amakakeru Ryu no Hirameki)

Πολεμώντας (τυφλός παρακαλώ) τον μετρ της ίδιας τεχνικής (του Hitten Mitsurugi Ryu)

6 ώρες σε 4 μέρες

Μαρτίου 5, 2008 στο 12:04 μμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 1 σχόλιο
Ετικέτες:

Το εκπαιδευτικό μου ταξίδι στην Αθήνα έλαβε τέλος.

Μου άφησε: εντυπώσεις «έτσι κι έτσι» και πολύ κούραση…

Αυτή η πρωτεύουσα…

Ανάπτυξη και ομορφιά σε συγκεκριμένα μόνο μέρη. Αθήνα δεν είναι μόνο η Κηφησιά, το Κολωνάκι ή το Σύνταγμα (εκεί ήμουν συνέχεια).

Στενά δρομάκια με κτήρια να υψώνονται πολλά μέτρα πάνω από το έδαφος.

Στο Μοναστηράκι, το πρήξιμο των πωλητών: «Έλα να δεις κανένα φουτεράκι», «Παίζει κανένα παπουτσάκι;» και άλλα χαζά για να με τραβήξουν κοντά τους.

Ύστατο Χαίρε…

Ιανουαρίου 31, 2008 στο 8:30 πμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 3 Σχόλια
Ετικέτες:

christodoulos0.jpg

Αυτό το ποστ γράφεται ως ελάχιστος φόρος τιμής από ‘μένα προς τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, που πρόσφατα άφησε αυτόν τον κόσμο. Σήμερα κηδεύεται με τιμές αρχηγού κράτους. Του αξίζει άλλωστε. Δεν μπορώ να κάνω οτιδήποτε άλλο, μόνο να γράψω αυτές τις γραμμές.

Μακάρι να αναπαύσει ο Θεός την ψυχή του και να τον ανταμίψει για το καλό που έκανε. Δε γνωρίζω προσωπικά το έργο του, αλλά απ’ ότι παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες, πρέπει να ήταν αρκετά σημαντικό.

Αντίο…

ΠΑΟΚτσής: ένα είδος ανθρώπου

Ιανουαρίου 10, 2008 στο 8:47 μμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 4 Σχόλια

paok.jpg

ΠΑΟΚ. Μια ομάδα της πόλης μου της Θεσ/νίκης. Πολλοί λένε η μεγαλύτερη. Εγώ κρατώ ουδέτερη στάση.

Για πολλά χρόνια ο ΠΑΟΚ ήταν η ομάδα μου αν και στο γήπεδο έχω πάει μία φορά στη ζωή μου. Μετά την απογοήτευσή μου από το ελληνικό ποδόσφαιρο, αποφάσισα να αποστασιοποηθώ.

Παρατήρησα ότι αυτοί οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, οι οπάδοί του ΠΑΟΚ, εμφανίζουν ένα σύνολο κοινών ιδιοτήτων. Τέλος πάντων, έχω συμμαζέψει εδώ τα χαρακτηριστικά του καλού συνηθισμένου ΠΑΟΚτσή:

1. Πηγαίνει κάθε Σάββατο ή Κυριακή στο γήπεδο.

2. Η μόνη αναγνωρίσιμη θέση είναι στη θύρα 4.

3. Πάντα κρατάει το απόκομμα του εισητηρίου για να το επιδείξει την άλλη μέρα στους φίλους του.

4. Όταν πηγαίνει στο γήπεδο, φοράει το κολλητό του χαμηλοκάβαλο τζην (τον λεγόμενο πορδοκόφτη, όπως θα έλεγα εγώ).

5. Βρομάει μπύρα από τα 10 μέτρα, είτε πριν είτε μετά τον αγώνα.

6. Έχει για ringtone τον ύμνο του ΠΑΟΚ ή κάποιο σύνθημα.

7. Γνωρίζει απ’ έξω κι ανακατωτά κάθε καινούργιο σύνθημα.

8. Φοράει οπωςδήποτε κασκόλ με το έμβλημα της ομάδας ακόμα κι αν είναι Αύγουστος.

9. Την πέφτει σε κάθε κοπέλα που βλέπει στο γήπεδο, ακόμα κι αν είναι η ξαδέρφη του.

10. Πηγαίνει και επιστρέφει πάντα με 5 τουλάχιστον φίλους, φωνάζοντας συνθήματα σαν καθυστερημένοι.

11. Επιτίθεται στον οποιδήποτε ΠΑΝΤΑ με την παρέα του μόνο και μόνο επειδή νομίζει ότι είναι οπαδός του Άρη.

12. Όταν μιλάει την άλλη μέρα, πάντα φωνάζει για τα κατορθώματά του, ειδικά μπροστά σε κορίτσια.

13. Στο τέλος κάθε αθλητικής συζήτησης, καταλήγει ότι ο Γούμενος φταίει για όλα.

14. Μετά τον αγώνα, τηλεφωνεί σε κάθε αθλητικό ραδιόφωνο για να το παίξει κάποιος. Γνωστές φράσεις: ‘ΠΑΟΚ ρε’, ‘Πώς την είδες την ομάδα;’, ‘ο ΠΑΟΚ πάνω απ’ όλα’, ‘γαμώ τους συμπολίτες’, ‘μας τσάκισε ο διατητής’, ‘τι με λες τώρα;’ και άλλα συναφή.

15. Γυρίζει πάντα με το λεωφορείο αν μένει μακριά, πρήζοντας όλους τους επιβάτες με το νέο σύνθημα.

16. Φοράει πάντα φανέλα της ομάδας, ακόμη κι αν ο παίχτης που αναγράφεται έχει πεθάνει.

17. Αγοράζει κάθε μέρα αθλητική εφημερίδα για να διαβάσει πως κατούρησε ο Ζαγοράκης ή τι έφαγε ο Χριστοδουλόπουλος στην προπόνηση.

18. Κουβαλάει μαζί του χαρτί τουαλέτας. Όχι για να το χρησιμοποιήσει όπως όλος ο κόσμος, αλλά για να το πετάξει.

19. Τραβάει βίντεο και φωτογραφίες από το γήπεδο και λέει σε όλους: ‘Γαμάτο, ε; Ήμουν κι εγώ εκεί.’

20. Κάθε καινούργια χρονιά νομίζει ότι ο ΠΑΟΚ θα πάρει το πρωτάθλημα…

Αυτός λοιπόν ήταν ο 20λογος του ΠΑΟΚτσή. Δεν ξέρω αν σας άρεσε…

Πάντως είναι περίεργη ράτσα οι άτιμοι…

Επόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.