Επιτέλους!

Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 7:04 μμ | Αναρτήθηκε στις Ότι μου κατέβει | 2 Σχόλια
Ετικέτες: , ,
ΜΠΑΣΚΕΤ
Αυτό που αγαπώ πιο πολύ στη ζωή μου.
Εκτός από την ίδια τη ζωή μου.
Επιτέλους θα ξαναπαίξω.
basketball-photo-2.jpg

Τι μου ήρθε…

Ιανουαρίου 23, 2008 στο 9:06 μμ | Αναρτήθηκε στις Ότι μου κατέβει | 8 Σχόλια
Ετικέτες: , ,

Έψαχνα μια μέρα στο Youtube και θυμήθηκα τα νιάτα μου (και όχι μόνο)…

Dragonball (απλά υπέροχο)

Thundercats (διαχρονικά όμορφο)

Power Rangers (δεν μπορώ να καταλάβω πως μου άρεσε κάτι τέτοιο)

Καπαμαρού (γέλιο και χαζομάρα)

Ντρέηκ (πώρωση για λίγο)

Περί διασκέδασης (μέρος 1ο)

Δεκέμβριος 18, 2007 στο 10:20 πμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα | 2 Σχόλια
Ετικέτες: , ,

Αποτελεί τον πιο συνηθισμένο τρόπο διασκέδασης των σύγχρονων Ελλήνων, νεολαίων και μη. Περιλαμβάνει πολύωρο ξενύχτι, άσκοπη σπατάλη χρημάτων, και ανούσια οινοποσία.

Όπως όλοι μπορείτε να μαντέψετε αναφέρομαι στα αγαπητά σε όλους μπουζούκια (πολύ κακός ορισμός κατά τη γνώμη μου).

Αν και δεν έχω σημαντική εμπειρία -2 τριήμερες εκδρομές, μια Πρωτοχρονιά και δυο Σαββατόβραδα με γονείς- πιστεύω πως μπορώ να εκφέρω άποψη.

Τα μπουζούκια είναι κέντρα νυχτερινής διασκέδασης τα οποία διαχειρίζονται, τις περισσότερες φορές, ξεπεσμένοι επαγγελματίες. Σ’ αυτά το ρόλο του διασκεδαστή του κοινού (το οποίο είναι άβουλο εξαιτίας της μέθης), αναλαμβάνουν κάθε φορά διάφοροι τραγουδιστές -ο Θεός να τους κάνει-, λαοφιλείς και μη. Η ‘μελωδική’ τους φωνή, επηρασμένη από την κάπνα και την κούραση, σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη μέθη οδηγεί και τους πιο διστακτικούς στην πίστα.

Θα αναρωτιέστε: και τι έγινε; αφού όλοι περνάνε καλά, ξεφεύγουν από τις έγνοιες της καθημερινής ζωής…

Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι η κατάργηση της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου. Το αλκοόλ καθιστά τον άνθρωπο αδύναμο μπροστά στις προσδοκίες του συνόλου και επιβάλεται με αυτόν τον τρόπο η οχλοκρατία. Ο καθένας τραγουδά ακόμα και να μη γνωρίζει τα λόγια, χτυπά ανούσια τα χέρια του και κουνιέται στους ρυθμούς της μουσικής χωρίς να ξέρει να χορεύει. Επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι είναι αδύναμοι, δεν έχουν πρόβλημα με το να ακολουθούν τους υπόλοιπους σε αυτό το (ας μου επιτραπεί η έκφραση) κωλοχτύπημα. Αυτό που δεν μπορώ να αντέξω είναι η επιβολή των πολλών στν προσωπικότητα του καθενός.

Επιπλέον, οι διασκεδαστές του κοινού γίνονται πρόσωπα υψίστης σημασίας. Ενώ σε άλλες εποχές τέτοια άτομα ήταν του κλώτσου και του μπάτσου, τώρα θεοποιούνται. Πληρώνονται αδρά για μια τους εμφάνιση, και οι περισσότεροι από αυτούς, θεωρώντας τους εαυτούς τους μεγάλους καλλιτέχνες, εκδίδουν δίσκους. Και οι Έλληνες, σαν χαϊβάνια τους δίνουν το βιός τους…

Μιλάμε για απόλυτο εξευτελισμό. Σε καμιά πολιτισμένη χώρα δε συμβαίνει το ίδιο. Τι θα έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι αν παρατηρούσαν τη συγκεκριμένη κατάσταση, η οποία είναι χειρότερη από Ρωμαϊκό όργιο;

Αυτό το είδος διασκέδασης το ΜΙΣΩ.

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.