Είναι άσχημο να αρρωσταίνεις, πολύ άσχημο…

Μαΐου 20, 2008 στο 10:00 μμ | Αναρτήθηκε στις News | 2 Σχόλια
Ετικέτες: , , ,

Μετά από δύο περίπου μέρες ατελείωτης ξάπλας και κίνησης μόνο μεταξύ κρεβατιού – καναπέ, ανάρρωσα επιτέλους από τον καταραμένο πυρετό με υποψία γαστρεντερίτιδας (τηγανιά πάντως δεν πρόκειται να ξαναφάω).

Σήμερα είμαι καλά, το κακό είναι ότι δεν έχω δικαιολογία για να μη διαβάζω…
Αύριο δίνω μαθηματικά κατεύθυνσης και αγγλικά. Εντάξει, θα τους πάρω τον κώλο, δεν έχω πρόβλημα (εκτός αν πέσω στο βαθύ χαντάκι της απροσεξίας, στο οποίο σακατεύομαι αρκετά συχνά).

Τέλος πάντων, κατά τη διάρκεια της συνεχούς ξεκούρασής μου, άκουσα όλα μου σχεδόν τα CD. Άκουσα ένα τραγούδι τόσες πολλές φορές που νόμιζα ότι ήμουν με το ένα πόδι στον τάφο. Το τραγούδι ονομάζεται Deathbed (ναι, πολύ αισιόδοξο) και είναι ιδιαίτερα μεγάλο (11.05 λεπτά κρατάει). Στο youtube το ακούτε με κάποιες περικοπές βέβαια, δεν είναι ολόκληρο.

Για να μη σας κουράζω στο blog, ολοκληρωμένους στίχους θα βρείτε εδώ (περιγράφουν μια ιστορία).
Το ρεφρέν μόνο θα αναφέρω, είναι φοβερό:

But this is my deathbed
I lie here alone
If I close my eyes tonight
I know I’ll be home

Tην τελευταία φορά που ακούγεται, το ρεφρέν γίνεται έτσι:

But this was my deathbed
I died there alone
When I closed my eyes tonight
You carried me home

Κάτι για να περηφανεύομαι

Απρίλιος 30, 2008 στο 7:28 πμ | Αναρτήθηκε στις Ότι μου κατέβει | 1 σχόλιο
Ετικέτες: , ,

Αποφάσισα να ελέγξω τις αντοχές μου.
Μια εβδομάδα χωρίς κινητό.
Μια δοκιμασία βρε παιδί μου!

-Θέλω να πιστεύω πως γνωρίζετε τη σημασία του κινητού για τους εφήβους-

Να το «ημερολόγιό» μου:

Παρασκευή 11/4: Γύρω στις 16:30 κλείνω το κινητό, αφού έχω απενεργοποιήσει και τα 7 ξυπνητήρια. Το βάζω σε μια κάλτσα, μετά σε ένα πουγκί και έπειτα στο κουτί του πολυμηχανήματος μου στη ντουλάπα.

Σάββατο 12/4
: Αισθάνομαι καλά. Ξαλαφρωμένος σίγουρα. Κανείς δε μπορεί να γνωρίζει τι κάνω ή που βρίσκομαι. Επικοινωνώ με το σταθερό. Νιώθω το παντελόνια μου πανάλαφρα, αφού δεν υπάρχει τίποτα να βαραίνει την αριστερή μου τσέπη.

Κυριακή 13/4
: Σημαντικές εκκρεμότητες! Όχι, η ντουλάπα δεν ανοίγει. Παρουσιάζεται αίσθημα έλλειψης.

Δευτέρα 14/4
: Τίποτα το ιδιαίτερο, απλά βαριέμαι να γράφω.

Τρίτη 15/4
: Θέλω να το ανοίξω. Μου φαίνεται ότι το χρειάζομαι.

Τετάρτη 16/4
: Έρχομαι σε οπτική επαφή με το κουτί ενώ τακτοποιώ τις πλαστικές κρεμάστρες μου. Όχι, έβαλα ένα στόχο.

Πέμπτη 17/4
: Ας πάει στα κομμάτια, το ανοίγω κατά τις 23.00. Αποκλείνω περίπου 15 ώρες από το στόχο μου. Έδειξα αδυναμία στο τέλος.

Συμπεράσματα: Δε νομίζω ότι είχα κάποιο πρόβλημα να τα καταφέρω. Ανακάλυψα κάτι: αισθάνομουν την έλλειψη του κινητού μόνο όταν είχα ελεύθερο χρόνο. Αν το μυαλό μου ήταν γεμα΄το ή το πρόγραμμά μου ξεχείλιζε, δε μου περνούσε καν απ’ το μυαλό.
Αυτά.

Υ.Γ.: Το ημερολόγιο είναι χειρόγραφο, απλά το μετέφερα στην τελειότητα του κειμενογράφου.

6 ώρες σε 4 μέρες

Μαρτίου 5, 2008 στο 12:04 μμ | Αναρτήθηκε στις Uncategorized | 1 σχόλιο
Ετικέτες:

Το εκπαιδευτικό μου ταξίδι στην Αθήνα έλαβε τέλος.

Μου άφησε: εντυπώσεις «έτσι κι έτσι» και πολύ κούραση…

Αυτή η πρωτεύουσα…

Ανάπτυξη και ομορφιά σε συγκεκριμένα μόνο μέρη. Αθήνα δεν είναι μόνο η Κηφησιά, το Κολωνάκι ή το Σύνταγμα (εκεί ήμουν συνέχεια).

Στενά δρομάκια με κτήρια να υψώνονται πολλά μέτρα πάνω από το έδαφος.

Στο Μοναστηράκι, το πρήξιμο των πωλητών: «Έλα να δεις κανένα φουτεράκι», «Παίζει κανένα παπουτσάκι;» και άλλα χαζά για να με τραβήξουν κοντά τους.

Με πεθυμήσατε;

Φεβρουαρίου 17, 2008 στο 7:32 μμ | Αναρτήθηκε στις News | Σχολιάστε
Ετικέτες: ,

Λείπω πλέον από την κοινότητα του Internet.

Σας έλειψα έτσι;

Δυστυχώς δεν έχω πια σύνδεση.
Μου την έκοψαν επειδή έκανα υποτίθεται υπερβολές. Αλλά νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερο να ασχολείσαι με κάτι υγιές και αναπτυσσόμενο, παρά με τις σάπιες μορφές διασκέδασης (τηλεόραση κ.λ.π.)

Γράφω μέσα από ένα Internet cafe. Είναι η μόνη δυνατότητα που μου απέμεινε. Γι’ αυτό δε θα με διαβάζετε τόσο συχνά.

Απλά θα δημοσιεύω πολλά κείμενα μαζεμένα. Σιγά.

Τώρα κατεβάζω τραγουδάκια και ελέγχω τα mail μου, ενώ παράλληλα παρακολουθώ 10-15 blog. Δεν είναι κι άσχημα.

Θα επιστρέψω σύντομα με ότι τραβάει η ψυχή σας (η ψυχή μου, καλύτερα ;-) )

Τι μου ήρθε…

Ιανουαρίου 23, 2008 στο 9:06 μμ | Αναρτήθηκε στις Ότι μου κατέβει | 8 Σχόλια
Ετικέτες: , ,

Έψαχνα μια μέρα στο Youtube και θυμήθηκα τα νιάτα μου (και όχι μόνο)…

Dragonball (απλά υπέροχο)

Thundercats (διαχρονικά όμορφο)

Power Rangers (δεν μπορώ να καταλάβω πως μου άρεσε κάτι τέτοιο)

Καπαμαρού (γέλιο και χαζομάρα)

Ντρέηκ (πώρωση για λίγο)

Από που να έρχονται;

Ιανουαρίου 18, 2008 στο 8:04 μμ | Αναρτήθηκε στις Ότι μου κατέβει | 3 Σχόλια
Ετικέτες: , ,

Αυτό το κείμενο γράφεται προς ευχαρίστηση των ΠΟΛΛΩΝ θαυμαστών μου (πάνω από 5.000.000 σε όλον τον κόσμο, απλώς είμαι πολύ μετριόφρων και βάζω ψεύτικα στοιχεία στα views).

Θα αναρωτιέστε πως μου κατεβαίνουν οι ιδέες των όσων γράφονται στο blog. Εκτός από το γεγονός ότι είμαι γεννημένη ιδιοφυΐα,  η καθημερινή ζωή με καθοδηγεί.

Ότι γράφεται, το επεξεργάζομαι σε πολλούς και διαφορετικούς χόρους και χρόνους.

Δεν υπάρχει καλύτερο μέρος από το σχολείο. Κάνω διαγράμματα των σκέψεών μου ή γράφω ποιήματα (χωρίς νόημα, αλλά τι πειράζει;). Οι καθηγητές νομίζουν ότι σημειώνω τις μαλακίες που λένε. Άλλη όρεξη δεν είχα…

Ο χώρος του W.C. κατά την ώρα της αφόδευσης μετατρέπεται σε αίθουσα συνεδριάσεων του μυαλού μου όταν δεν ασχολούμαι με την ποσότητα του χαρτιού που έμεινε…

Πριν κοιμηθώ, μετά την παπλωματοποίηση (η διαδικασία περιτύλιξης ενός ανθρώπου με πάπλωμα) επεξεργάζομαι οτιδήποτε πρόκειται να γράψω πριν αφεθώ στη ζεστή αγκαλιά του βρωμιάρη ύπνου που με ταράζει…

Αυτά για τώρα. Θα επιστρέψω δριμύτερος. Αντίο θαυμαστές.

Hello world. Είμαι ζωντανός!

Δεκέμβριος 16, 2007 στο 6:15 μμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα | 5 Σχόλια
Ετικέτες:

Βλέπω μια σχισμή…

Το φως με τυφλώνει…

Ο γιατρός με βλέπει…

»Είναι βαρύ το σκατόπαιδο!», λέει. »5200 gr!»

Και εγένετω φως

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.