Αλλαγές

Μαΐου 13, 2008 στο 10:07 μμ | Αναρτήθηκε στις News | 2 Σχόλια
Ετικέτες: , ,

Αρχίζω να βαριέμαι να γράφω στο blog. Έχω πάμπολλες ιδέες για post, μόνο που με φοβίζει το γεγονός ότι πρέπει να τις μεταφέρω στην οθόνη του υπολογιστή.
Τέλος πάντων, στη ζωή δεν πρέπει να βαριέσαι τίποτα!

Αρχικά θα ήθελα να τονίσω το γεγονός ότι ξεπέρασα τα 2000 hits, μετά από αρκετό καιρό, θα έλεγα. Ήθελα να αλλάξω το θέμα (layout) και τη γενική διαρύθμιση του blog, αλλά τίποτα δεν ταίριαζε, όλα βρωμούσαν, και γι’ αυτό περιορίστηκα στο να αλλάξω την εικόνα της επικεφαλίδας (η καινούργια μου άρεσε πολύ, ταιριάζει κιόλας).
Το μάθημα στο σχολείο τέλειωσε. Πάει ακόμη μια σχολική χρονιά. Πέρασε αρκετά γρήγορα, θα μπορούσα να πω. Αρκετά χαλαρή για μένα, ξέφυγα φέτος. Καλά ήταν, η ζωή συνεχίζεται…

Εξετάσεις τώρα. Από τις πιο ήρεμες περιόδους της σχολικής ζωής. Πώς περνάει ο καιρός…
Θα κάνω ένα ποστ για τους φίλους στο μέλλον, με αφορμή ένα υπέροχο κείμενο, να το περιμένετε!

Και τώρα θα γράψω για την αλλαγή. Το πόσο όμορφο και μυστήριο είναι το να μεταμορφώνεσαι μέρα με τη μέρα. Την περίεργη γεύση του να είσαι διαφορετικός από χθες.
Αλλάζω, κατά τη γνώμη μου πάντα, σημαίνει ζω.
Ζω κάθε πτυχή που μου προσφέρει αυτός ο κόσμος. Ρουφώ από κάθε πλευρά. Τη μια μέρα ζω τη χαρά. Την άλλη την απελπισία. Όντας κοινωνικός και εξωστρεφής ανακαλύπτω τους άλλους. Με το που γίνομαι μοναχικός, βρίσκω ποιος είμαι. Σοβαρός από τη μια, χαζοχαρούμενος από την άλλη. Καταθλιπτικός το πρωί, οπτιμιστής το βράδυ. Κάνοντας ανταλλαγές στην ανιδιοτέλεια και τον εγωισμό. Βάλτε το μυαλό σας να βρει κι άλλα!
Η αλλαγή μπορεί να είναι και εξωτερική. Αλλάζω συνέχεια τα μαλλιά μου, να μην φαίνομαι ποτέ ίδιος. Ντύνομαι κάθε ώρα με διαφορετικά ρούχα. Τη μια παχαίνω, την άλλη είμαι αδύνατος και την τρίτη body builder (λέμε τώρα). Βρωμερός και λέτσος χθες, απάλός καθαρούλης σήμερα. Υπάρχουν πολλά!
Η εμμονή στα ίδια πράγματα κάνει τη ζωή βαρετή και άχρωμη. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που δε μένουν στα ίδια, που κυνηγούν τη ζωή και τις ευκαιρίες που αυτή προσφέρει.
Βασικά θα ‘θελα να γράψω κι άλλα, μα δε μου ‘ρχονται! Ελπίζω να πιάσατε το γενικό νόημα, αυτά για σήμερα…

Το τραγούδι το άκουσα πρόσφατα μου άρεσε αρκετά. Σχετίζεται και με το post κατά κάποιο τρόπο. Ελπίζω να αρέσει σε όλους!

The All-American Rejects – Move Along

Μπείτε και στη γκαλερί, έβαλα κάποιους από τους πίνακές μου.

Advertisements

Έφτασε η ώρα σας

Φεβρουαρίου 7, 2008 στο 2:59 μμ | Αναρτήθηκε στις Thoughts and thinkin' | 2 Σχόλια
Ετικέτες: , ,

Εντάξει, παραδέχομαι ότι έκανα κάποιο λάθος σε σχέση με τους καθηγητές, στους οποίους αναφέρθηκα σε προηγούμενο ποστ

Δεν είναι άχρηστοι όσοι διδάσκουν σε φροντιστήριο. Απλά δε μου αρέσει αυτό που κάνουν. Κακώς κατηγόρησα τους καημένους τους ανθρώπους.

Έχω όμως ράμματα για τη γούνα των καθηγητών του σχολείου. Εκτός από το γεγονός ότι θεωρούν δεδομένο για έναν μαθητή πως πηγαίνει σε φροντιστήριο, κάνουν κι άλλα πολύ μα πολύ ενοχλητικά για μένα πράγματα.

Το άρθρο δεν τελείωσε, αλλά δεν προλαβαίνω να γράψω άλλο. Βιάζομαι απλά γιατί έκανα ένα λαθάκι. Θα ανανεωθεί…

Συνέχεια

Οι καθηγητές του σχολείου λοιπόν. Άνθρωποι, οι οποίοι υποτίθεται ότι παιδαγωγούν.

Αλλά μόνο αυτό δεν κάνουν.

Αυτό που με έκανε να αλλάξω γνώμη ήταν οι βαθμοί που παραδώθηκαν στους μαθητές πρόσφατα. Ένα αίσχος. Πολύ περισσότερο απ’ ότι άξιζε ο καθένας. Με τη δικαιολογία: «Περιμένουμε καλύτερη επίδοση στο 2ο τετράμηνο…»

Έλεος πια. Αν χαρίζουν έτσι απλόχερα βαθμούς, οι περισσότεροι παίρνουν τα πάνω τους. Και δεν πρόκειται να διαβάσουν στον αιώνα τον άπαντα.

Το άλλο. Βαριούνται να κάνουν μάθημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: «Ε, αυτά είναι παιδιά, δε χρειάζεται να κάνουμε άλλο, θα τα κάνετε ούτως ή άλλως στο φροντιστήριο». Είναι τόσο δύσκολο να παραδώσεις το μάθημα; Απορώ. Γι’ αυτό σας πληρώνουμε λοιπόν. Για να περιμένουμε να πιείτε τον καφέ σας και να κάνετε τσιγαράκι στο γραφείο κάνοντας χουλιαμά με τους υπόλοιπους καθηγητές.

Θέλω να γράψω κι άλλα, αλλά είμαι πτώμα. Πάω να την πέσω.

Τζάμπα τα CD

Ιανουαρίου 20, 2008 στο 8:42 μμ | Αναρτήθηκε στις Χύμα | 2 Σχόλια
Ετικέτες: ,

Προμηθεύτηκα ένα CD από κάποιον καθηγητή μου με αυτό το αρχείο.

Πριν περάσω σε αυτά που θέλω να πω320px-etiquette_cd-rom_01svg.png, ΤΖΑΜΠΑ πήγαν τα λεφτά για τόσα CD που γράφτηκαν για όλους τους μαθητές. Το αρχείο είναι 500 KB και χρησιμοποιήθηκε ΟΛΟΚΛΗΡΟ CD. Γιατί ξεχνάμε τις απλές, παλιές, καλές, αγαπημένες και φτηνές δισκέτες;

Τέλος πάντων, αν δείτε την παρουσίαση, προειδοποιεί τον κόσμο για τη μελλοντική έλειψη νερού. Μπορεί κάποιοι να συγκινηθούν, αλλά εγώ, ως γνωστός μη οικολόγος, το παρακολούθησα με απάθεια.

Μερικά από όσα αναφέρονται μπορεί να συμβούν. Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές. Είναι τραβηγμένο. Και δεν είναι ικανό να ξυπνήσει κανέναν.

Βαριέμαι να γράφω για το περιβάλλον. Αυτό που με πείραξε πιο πολύ είναι η σπατάλη τόσων CD.

Γιατί;

waterfall_web_environment.jpg

Πως να ζήσεις μέσα στην τάξη

Ιανουαρίου 19, 2008 στο 11:39 μμ | Αναρτήθηκε στις Ότι μου κατέβει | Σχολιάστε
Ετικέτες:

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το ποστ το πόδι μου είναι πάνω σε μια καρέκλα και προσπαθώ να σταθεροποιήσω λίγο πάγο πάνω του γιατί αλλιώς δε το βλέπω να ξεπρήζεται…

image26.gif

Θα αναλύσω τους -δοκιμασμένους- τρόπους με τους οποίους μπορεί ένας μαθητής να περάσει μία σχολική διδακτική ώρα. Τα αποτελέσματα προέρχονται από πολλά χρόνια στο κουρμπέτι (πολυετής εμπειρία):

1. Απόλυτη προσοχή στο μάθημα. Ενδίκνυται για μαθητές που κυνηγούν έναν καλό προφορικό βαθμό. Χωρίς κανένα κίνδυνο. Αν συνδυαστεί με γουρλωμένα μάτια μπορεί να θεωρηθεί και ως γλύψιμο. Άκρως βαρετή μέθοδος.

2. Συνομιλία με τον διπλανό, τον μπροστινό ή τον πισινό (χωρίς παρεξήγηση). Η πιο δημοφιλής μέθοδος αξιοποίησης του χρόνου. Ιδιαίτερα ασφαλής με τον διπλανό ή τον μπροστινό, εφόσον υπάρχει κανονικός μέσος καθηγητής (μπείτε εδώ). Αν ο καθηγητής είναι στριμμένος με βιονικές αισθήσεις, θα αντιμετωπίσετε κάποια δυσκολία.

3. Αποβολή. Σπόπιμη βέβαια. Ο μαθητής κάνει ακατάσχετη φασαρία και ο καθηγητής αναγκάζεται να τον βγάλει έξω. Δεν προτείνεται σε μαθητές που έχουν πρόβλημα απουσιών. Χρήσιμη για συμμετοχή σε δραστηριότητες έξω από την αίθουσα που μπορούν να τονώσουν το ηθικό.

4. Τουαλέτα. Ο μαθητής προσποιείται πως θέλει να αφοδεύσει (μου αρέσει πολύ αυτή η λέξη), ενώ τριγυρνά στον διάδρομο. Εύκολη επιτυχία με μαλάκες ή κοιμησμένους καθηγητές. Η αργοπορία δεν πρέπει να ξεπεράσει τα 15 λεπτά, γιατί αλλιώς αρχίζουν οι υποψίες (μαζί και το δούλεμα των συμμαθητών…).

5. Ονειροπόληση ή απλανές βλέμμα. Ο μαθητής κοιτά το κενό, το ταβάνι, το βρακάκι του μπροστινού/μπροστινής χωρίς να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει γύρω του. Απόλυτη επιτυχία, δεν προκαλεί καμιά υποψία. Θέματα προς εσωτερική αναζήτηση κατά τη διάρκεια του ‘ονείρου’: τι θα φάμε σήμερα, πόσα λεφτά μου έμειναν, με θέλει/δε με θέλει και λοιπά.

6. Ύπνος. Ενδίκνυται σε ξενυχτισμένους μαθητές, αλλά είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί. Κρίνεται απαραίτητος σε μαθήματα όπως Θρησκευτικά, Αγγλικά, Αρχαία, καταλαβαίνετε… Απαραίτητη προϋπόθεση: μεγαλόσωμος μπροστινός και αντοχή στη φασαρία της τάξης. Αν σας τσακώσουν, την κάτσατε.

7. Ζωγραφική. Αν και λίγοι το προτιμούν, αποτελεί μια από τις ιδανικότερες λύσεις (δοκιμασμένη προσωπικά). Μπορείς να ζωγραφήσεις οτιδήποτε, από γκράφιτι μέχρι τη μούρη του ανθρωπάκου που σου κάνει μάθημα. Δεν θα πετύχει με καθηγητές τριγυρίστρες, που πάνε πάνω – κάτω, και αν καταλάβουν, χέστηκες…

8. Διάβασμα ή επίλυση ασκήσεων για τις επόμενες ώρες. Γιατί να διαβάζεις στο σπίτι; Γιατί υπάρχουν μαθήματα όπως τα Αγγλικά; Μα για να μη χρειάζεται να κουράζεσαι στο σπίτι. Το βιβλίο και το τετράδιο κάτω από το θρανίο και τα υπόλοιπα θα πάρουν το δρόμο τους… Δύσκολα για μαθητές που κάθονται στα πρώτα θρανία.

9. Ακρόαση μουσικής ή δημιουργική ενασχόληση με το κινητό. Η high – tech λύση. Απαιτείται κουκούλα για να κρύβει τα ακουστικά. Συνηθισμένη στις μέρες μας. Εκφράσεις της: βιντεοσκόπηση του μαθήματο, ακρόαση αθλητικών κ.λ.π. Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει σωστή κάλυψη και η μουσική ή το ράδιο να μην είναι στη διαπασών. Ά, και το κινητό στο αθόρυβο.

10. Κάτι το οποίο ανακάλυψα πρόσφατα. Ποίηση. Ή συγγραφή ανοησιών. Πάνω στο θρανίο, στο πρόχειρο, στη φάτσα του ευκαριωτικού κυττάρου, οπουδήποτε. Απολύτως κανένας κίνδυνος, εκτός από το ΑΖΑΞ της καθαρίστριας στην περίπτωση του θρανίου.

Αυτά ήταν λοιπόν. Υπάρχουν κι άλλα, μα αυτά είναι τα σημαντικότερα. Εγώ προσωπικά προτιμώ το 2, το 5, το 7, το 8, το 9 (με ΜΡ3 player) και το 10.

Αντίο κοριτσόπουλα και παλικαράδες.

Από που να έρχονται;

Ιανουαρίου 18, 2008 στο 8:04 μμ | Αναρτήθηκε στις Ότι μου κατέβει | 3 Σχόλια
Ετικέτες: , ,

Αυτό το κείμενο γράφεται προς ευχαρίστηση των ΠΟΛΛΩΝ θαυμαστών μου (πάνω από 5.000.000 σε όλον τον κόσμο, απλώς είμαι πολύ μετριόφρων και βάζω ψεύτικα στοιχεία στα views).

Θα αναρωτιέστε πως μου κατεβαίνουν οι ιδέες των όσων γράφονται στο blog. Εκτός από το γεγονός ότι είμαι γεννημένη ιδιοφυΐα,  η καθημερινή ζωή με καθοδηγεί.

Ότι γράφεται, το επεξεργάζομαι σε πολλούς και διαφορετικούς χόρους και χρόνους.

Δεν υπάρχει καλύτερο μέρος από το σχολείο. Κάνω διαγράμματα των σκέψεών μου ή γράφω ποιήματα (χωρίς νόημα, αλλά τι πειράζει;). Οι καθηγητές νομίζουν ότι σημειώνω τις μαλακίες που λένε. Άλλη όρεξη δεν είχα…

Ο χώρος του W.C. κατά την ώρα της αφόδευσης μετατρέπεται σε αίθουσα συνεδριάσεων του μυαλού μου όταν δεν ασχολούμαι με την ποσότητα του χαρτιού που έμεινε…

Πριν κοιμηθώ, μετά την παπλωματοποίηση (η διαδικασία περιτύλιξης ενός ανθρώπου με πάπλωμα) επεξεργάζομαι οτιδήποτε πρόκειται να γράψω πριν αφεθώ στη ζεστή αγκαλιά του βρωμιάρη ύπνου που με ταράζει…

Αυτά για τώρα. Θα επιστρέψω δριμύτερος. Αντίο θαυμαστές.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.