Το υπερ-post της φυγής

Ιουνίου 24, 2008 στο 12:48 μμ | Αναρτήθηκε στις News, Thoughts and thinkin' | 7 Σχόλια
Ετικέτες:

Έφτασα αισίως τα 4000 views. Thanks σε όσους μπαίνουν τακτικά και σε όλους όσους η τύχη τους έφερε στο σκούρο τσαρδάκι μου. Τελευταία πάει αρκετά καλά το blog, βασικά είναι και μερικά post που προσελκύουν τα βλέμματα…
Άλλαξα και την εικόνα της επικεφαλίδας, ελπίζω να αρέσει…

Και για του λόγου το αληθές, ώρα να δημοσιεύσω κάποια από τα στατιστικά που μας παρέχει τόσο απλόχερα η WordPress (που ξύνεται καμιά φορά, αλλά εμείς την αγαπάμε). Λοιπόν, από τη μέρα που άνοιξα το blog, στις 16 του Δεκέμβρη, να τι συμβαίνει:

Γενική προσέλευση (μέχρι τώρα): 4054
Ρεκόρ προσέλευσης σε μια μέρα: 115
Άρθρα: 67
Σχόλια: 261

Και τα top 3 μερικών κατηγοριών:

Κλικ ή σύνδεσμοι που επέλεξαν οι επισκέπτες:
1) marionettie.blogspot.com (56 κλικ)
2) kagouras.blogspot.com (26 κλικ)
3) popcornmovie.wordpress.com (22 κλικ)

Δημοφιλέστερα άρθρα ή σελίδες:
1) Γεμίζοντας το μυαλό με ΣΚΑΤΑ (277 επισκέψεις)
2) Η Τήλος και οι αδερφές (116 επισκέψεις)
3) Αυτός που κατοικεί εδώ/ About και Ο Πορδοκόφτης (76 επισκέψεις)

Referrers (δηλαδή links τα οποία πάτησαν σε άλλες σελίδες για να βρεθούν στο δικό μου blog):
1) popcornmovie.wordpress.com (130)
2)
greeklee.wordpress.com (106)
3) WordPress Dashboard (102)

Search terms σε μηχανές αναζήτησης, οι οποίες έδειξαν το blog μου:
1) http://www.ineedo2wordpress.com (82)
2) ineedo2.wordpress.com (50)
3) σκατα (31)
Μένοντας στην ίδια κατηγορία, θα δώσω κάποιες ενδιαφέρουσες αναζητήσεις: ‘πως να ριξεις γκομενα’ ή ‘πως να ριξεις μια κοπελα’, ‘πολλα σκατα στο κεφαλι‘, ‘ΚΛΑΝΙΑ‘, ‘λεσβιες να πηδιουνται‘ και άλλα σύμφυτα…

Φεύγω.
Βασικά από αύριο αρχίζει μια περίοδος κατά την οποία θα απουσιάζω από το σπίτι. Ημιδιακοπές θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω. Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι θα κάνω τουλάχιστον 5-6 μπάνια και θα δροσιστεί η πλατούλα μου. Και μπορεί και να μαυρίσω, αν και δε το επιδιώκω ποτέ, θα φαίνομαι χάλια! Και θα μάθω πράγματα. Και θα ζήσω κάτι που δεν έχω ξαναζήσει στη ζωή μου (βλέπε συναυλία :-) )

Αφήνω τον υπολογιστή στα αιματηρά χέρια των γονιών μου, ελπίζω η μάνα μου να μην αρχίσει να σφουγγαρίζει τα καλώδια…
Και στα βρώμικα δάχτυλα του αδερφού μου βέβαια για να μην κλαίγεται και να μπαίνει στο Ίντερνετ, αφού πρώτα δημιούργησα έναν καινούργιο χρήστη (μισώ τους πολλούς χρήστες σε ένα PC, αλλά η ανάγκη, καταλαβαίνετε).

Σήμερα έπλυνα ένα πιάτο, το ποτήρι που ήπια γάλα το πρωί και ένα πηρούνι, πράγμα που σπάνια κάνω (οι φορές που έχω πλύνει γενικά πιάτα μπορούν να μετρηθούν στα δάκτυλα των δυο χεριών). Βασικά αυτό που με ώθησε να το κάνω είναι νομίζω το αίσθημα μιας τελευταίας ευθύνης. Πως κάτι πρέπει να προσφέρω πριν την κάνω…

Η βαλίτσα είναι ανοιχτή στο πάτωμα, έχω ακόμη δρόμο μέχρι να την ολοκληρώσω. Περιμένω και το σιδέρωμα μιας παρτίδας ρούχων, τους φορτιστές κινητού – MP3 και πολλά και διάφορα. Θα πάρω μπατονέτες στα σίγουρα. Και τα παπούτσια του μπάσκετ. Μπορεί να πετύχω γήπεδο, μακάρι δηλαδή. Και η μάσκα μου στο πάτωμα:

Εκπλήρωσα και τις υποχρεώσεις μου ως blogger, απάντησα σε όσα σχόλια μου έκαναν, σχολίασα και σε άλλα blog… Συγγνώμη αν ξέχασα κανένα, έπρεπε να κάνω πολλά σήμερα. Ξανά συγγνώμη. Κουράστηκαν τα χέρια μου, αλήθεια. Εκεί που θα ‘μαι δεν ξέρω αν θα ‘χει πισιά και πρόσβαση στο νετ, αλλά και να ‘χει δε θα επιδιώξω να τα χρησιμοποιήσω. Ούτε για να ελέγξω τα mail μου. Έτσι για απεξάρτηση. Σιγά μερικές μερούλες είναι 11-12 το πολύ. Από τη στιγμή που το δημοσιεύω αυτό, ο υπολογιστής κλείνει. Και θα ανοίξει όταν γυρίσω ξανά.

Βασικά τώρα τελευταία δε με πολυτραβά ο υπολογιστής. Ίσως επειδή σταμάτησα να ασχολούμαι με το downloading. Και μόνο το blog έχω. Χαζομάρες κάθομαι και γράφω τώρα, αλλά ποιος νοιάζεται…

Ψιλονιώθω σα να πηγαίνω στον πόλεμο. Μακάρι να περάσω καλά. Και στον πόλεμο μπορείς να περάσεις καλά, όσο άσχημα και να ‘ναι. Θα μου λείψει η Θεσσαλονίκη, θα μου λείψει πολύ γαμώτο. Αλλά δεν πρέπει να σκέφτομαι τέτοια. Θετικές σκέψεις, πάντα, αναμένω τα καλύτερα!

Η μουσική επιλογή πραγματικά πολύ δύσκολη. Χαρούμενο, λυπητερό, χορευτικό, δεν ξέρω στ’ αλήθεια. Αφήνω λοιπόν ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ και ξέρω πως αρέσει σε πολλούς εκεί έξω…

Υ.Γ.: Πω πω, ίδρωσα για να το βγάλω αυτό το post, μπορεί και να μάτωσα, ουφ, τέλειωσε! Ελπίζω να μη βαρεθείτε, είναι λίγο μεγάλο για τα δεδομένα μου…

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.